Anna Kalwajtys, Artur Lis, Dorota Androsz

ZOOM IT | Makro Zbliżenia

2020, projekt multimedialny

Scenariusz, reżyseria, wybór materiałów wideo: Dorota Androsz, Artur Lis, Anna Kalwajtys 
Teksty: Dorota Androsz 
Montaż, postprodukcja, streaming: no.art.visuals Artur Lis 
Bity do piosenek: K-R-A-N.pl 
Do produkcji wideo found footage użyto materiałów archiwalnych.

Opis pracy

ZOOM.IT|Makro Zbliżenia to projekt interdyscyplinarny, którym chcemy zwrócić szczególną uwagę na problem dezinformacji obecnej w cyberprzestrzeni oraz na jej negatywny wpływ na odbiorcę. 3 czerwca, w dniu otwarcia wystawy Gdańsk 2020, metodą live streamingu zaprezentujemy 30-minutowy performans, w którym pragniemy zmierzyć się ze zjawiskiem mechanizmu manipulacji. W kolejnych dniach na stronie wystawy dostępny będzie zapis projektu.

Ramą scenariusza stanowiącego punkt wyjścia dla naszych rozważań jest hybryda interaktywnego wideo-artu i działań performatywnych. Inspirujemy się m.in. literaturą: Podstawy walki informacyjnej Tomasza Aleksandrowicza, Kontrola nad mediami Naoma Chomskiego oraz wykładami Józefa Kosseckiego. Posługujemy się przy tym autorskim tekstem inspirowanym stylem grime.

ZOOM.IT|Makro Zbliżenia jest podążaniem ku równowadze.

Żyjemy w epoce społeczeństw informacyjnych z szeroko rozwiniętymi technologiami komunikacji. Dominujące funkcje i procesy społeczne są w wysokim stopniu skoncentrowane wokół sieci i social mediów. Wymiana informacji jest zjawiskiem niezbędnym w świecie organizmów żywych – w przypadku ludzi niebezpieczeństwem jest jednak możliwość deformowania przekazów i ich znaczeń, wprowadzanie w błąd odbiorcy, skłanianie go do zachowań zgodnych z interesami osoby dezinformującej.

Umiejętność samodzielnego weryfikowania źródeł informacji oraz zrozumienie potrzeby takiego działania nie są powszechne. Pandemia i podejmowane w związku z nią kroki wytworzyły sytuację silnej izolacji. Wiele osób – zamkniętych w domach, skazanych na komunikaty w dużej mierze pochodzące z telewizji i internetu – nie jest w stanie precyzyjnie zweryfikować faktów oraz ich źródeł. Dostęp do rzetelnych informacji jest zaburzony, zwiększa się liczba fake newsów, co może negatywnie wpływać na poczucie rzeczywistości odbiorców, doprowadzając do niebezpiecznych zachowań i sytuacji.

Jednostki nieświadome trwającej wojny informacyjnej, zastraszone i pozostające w poczuciu zagrożenia, pomocy i wsparcia poszukują na oślep i w panice, stając się potencjalnymi ofiarami niezweryfikowanych newsów.

Celem naszego działania jest niejako przesterować obieg informacji, po to, by stworzyć bezpieczną cyberprzestrzeń. Pragniemy przekierować uwagę odbiorcy z obszaru zewnętrznych komunikatów, na te, które przychodzą z jego wnętrza, uświadamiając mu elementarne, osobiste potrzeby. Potrzebę bezpieczeństwa. Potrzebę spokoju. Naszym projektem pragniemy również zachęcić odbiorców do zaufania weryfikowalnym źródłom informacji – do wyjścia z obszaru intelektualnego i skierowania się ku emocjom. Następnie zaś do przejścia z przestrzeni napięcia i nerwowości do stanu równowagi.

W trakcie pracy nad projektem nie spotkaliśmy się ani razu. Całość powstała online: łączyliśmy się z Krakowa, Warszawy, Gdańska i Zabrza za pomocą komunikatora Zoom.

W procesie realizacji found footage użyliśmy materiałów dostępnych w serwisie YouTube oraz na różnych portalach informacyjnych. Linki do poszczególnych materiałów udostępnimy zainteresowanym osobom. Jeśli sądzisz, że produkcja narusza Twoje prawa osobiste niezwłocznie nas o tym powiadom. Postaramy się odpowiednio zareagować.

Biogram

Fot. Jacek Szycht

Dorota Androsz – aktorka, performerka, reżyserka. Absolwentka PWST w Krakowie, filia we Wrocławiu. W latach 2004-2007 związana z teatrem Polskim w Bydgoszczy. Od roku 2007 aktorka Teatru Wybrzeże w Gdańsku. Grała m.in. w spektaklach Marcina Libera, Eweliny Marciniak, Wiktora Rubina. Wyreżyserowała niezależnie spektakle nad Czarnym Jeziorem Dei Loher i fetish.wtf. W 2018 roku zadebiutowała jako reżyserka w Teatrze Polskim w Bydgoszczy spektaklem Koniec Miłości Pascala Ramberta. W 2019 roku w Państwowym Policealnym Studium Wokalno-Aktorskim im. Baduszkowej w Gdyni wyreżyserowała spektakl Love & Information Caryl Churchill. Asystowała przy realizacji spektaklu Hunger (reż. Luk Perceval) w Thalia Theater w Hamburgu. Realizowała czytania w ramach PC Dramy i rezydencji artystycznej Sopot Non-Fiction. Jako performerka i autorka tekstów współpracowała m.in. z Anną Kalwajtys, trójmiejskim Teatrem Amareya, Mikołajem Mikołajczykiem i Grupą Spektaklową GS Zakrzewo oraz z dramaturżką Ritą Jankowską.

Anna Kalwajtys – artystka sztuk wizualnych i performerka. Uczestniczka wielu festiwali sztuki performans w Polsce, Japonii, Hongkongu, Chinach, Kanadzie, USA, Francji, Holandii, Niemczech i Grenlandii. W 2005 roku ukończyła studia z zakresu rzeźby na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, a w 2007 z zakresu intermediów na poznańskiej ASP. W 2006 roku studiowała na Wydziale Animacji i Nowych Mediów Akademii Sztuk Pięknych w Zagrzebiu. W 2015 roku na podstawie zrealizowanej pod kierunkiem prof. Grzegorza Klamana pracy BBL Bios-Laboratorium Ciała uzyskała stopień doktora sztuki. Wraz z Dorotą Androsz i Katarzyną Pastuszak współtworzyła grupę Offelia Collectif, współpracowała także z Teatrem Amareya przy realizacji projektu performatywnego Nomadka. Jej performanse odnoszą się do kwestii cielesności i biologiczności, procesu budowania kulturowej tożsamości, wykluczenia słabszych jednostek ze społeczeństwa, granicznych sytuacji egzystencjalnych.

Artur Lis – scenograf, VJ, performer, tworzy animacje, instalacje interaktywne, mapping, montaż, postprodukcję filmowo – telewizyjną, wszechstronny “dziadzio” sztuk wizualnych. Kreacyjną prowokację minimalistycznym no artem rozpoczął w 2005r. Związany z wieloma znaczącymi festiwalami, zespołami i instytucjami. Uczestnik międzynarodowych konferencji na temat nowych mediów w sztuce (m.in. Nisha, Immersja). Przyczajony developer nowych technik świetlnych, których premiery często można zobaczyć na ukrytych w miejskim podziemiu – imprezach i festiwalach. no art (świadomie znikający) „nieartysta” multidyscyplinarny łączy geometryczną architekturę z organicznym fluidem i programowaniem wizualnym. Pracuje na krawędzi rozpoznawalności z podświadomym przekazem. Występuje w Polsce i na świecie, a jego prace pokazywano na kilku kontynentach. Współpracował m.in. z Chołoniewskim, Teatrem Starym, Cuttlerem, Polakowskim, Bialicem, Styrną, Kościelniakiem, Navrot, Piernikowskim, Rodowicz, Gorilla, Lush, IAMESH.. Autor instalacji interaktywnych takich wydarzeń jak Audio Art Festival, Light Move Festival w Łodzi, MÓZG Festiwal w Bydgoszczy, Międzynarodowy Festiwal Teatrów Ulicznych w Krakowie, Organ Underground w Krakowie, Goadupa Festival w Bieszczadach, imprez Egodrop. Doktorant na Wydziale Intermediów na Krakowskim ASP.

Dorota Androsz oraz Anna Kalwajtys i Artur Lis

Bang Bang Design (Natalia Marszałek,
Katarzyna Postawka, Katarzyna Zwierzyńska, Żaneta Strawiak)

Beniovska

Karolina Bracławiec

Magda Danaj

Dolne Miasto Pany (Kora Tea Kowalska, Szymon Szyszko)

Joanna Duda

Marcin Dymiter (aka emiter)

Elvin Flamingo i Jowita Nowakowska-Gołacka

Joanna Fluder

Gdańsk Necropolitan Orchestra (Maciej Sadowski, Dawid Lipka)

Good Girl Killer (Magda Jędra, Anna Steller)

Filip Ignatowicz

Alicja Karska i Aleksandra Went

Tomasz Kopcewicz

Jacek Kornacki

Anna Królikiewicz

Julia Kul

LASY (Maciej Wojcieszkiewicz, Jacek Prościński)

Aurora Lubos

Honorata Martin

Honorata Martin i Piotr Pawlak

Dorota Nieznalska

Anna Orbaczewska

Patrycja Orzechowska

Magdalena Pela

Jakub Pieleszek

Barbara Piórkowska

Łukasz Ratajczyk

Maciej Salamon

Shoegaze & Dub (Karol Schwarz, Kasia Fortuna, Anna Knoff)

Dominika Skutnik

Iskra

Katarzyna Swinarska

Mariusz Otta

Agnieszka Szreder i Rafał Żwirek

Krzysztof Topolski (Arszyn)

Mikołaj Trzaska i Antoni Trzaska

Dorota Walentynowicz

Olgierd Walicki

Mariusz Waras

Anna Witkowska

Krzysztof Wróblewski

Piotr Wyrzykowski

Tomasz Zabłotny i Paweł Maszota

Grzegorz Zając

Iwona Zając

Marcin Zawicki

Tomek Zerek

Marek Zygmunt

Bang Bang Design (Natalia Marszałek,
Katarzyna Postawka, Katarzyna Zwierzyńska, Żaneta Strawiak)

Beniovska

Karolina Bracławiec

Magda Danaj

Dolne Miasto Pany (Kora Tea Kowalska, Szymon Szyszko)

Joanna Duda

Marcin Dymiter (aka emiter)

Elvin Flamingo i Jowita Nowakowska-Gołacka

Joanna Fluder

Gdańsk Necropolitan Orchestra (Maciej Sadowski, Dawid Lipka)

Good Girl Killer (Magda Jędra, Anna Steller)

Filip Ignatowicz

Alicja Karska i Aleksandra Went

Tomasz Kopcewicz

Jacek Kornacki

Anna Królikiewicz

Julia Kul

LASY (Maciej Wojcieszkiewicz, Jacek Prościński)

Aurora Lubos

Honorata Martin

Honorata Martin i Piotr Pawlak

Dorota Nieznalska

Anna Orbaczewska

Patrycja Orzechowska

Magdalena Pela

Jakub Pieleszek

Barbara Piórkowska

Łukasz Ratajczyk

Maciej Salamon

Shoegaze & Dub (Karol Schwarz, Kasia Fortuna, Anna Knoff)

Dominika Skutnik

Iskra

Katarzyna Swinarska

Mariusz Otta

Agnieszka Szreder i Rafał Żwirek

Krzysztof Topolski (Arszyn)

Mikołaj Trzaska i Antoni Trzaska

Dorota Walentynowicz

Olgierd Walicki

Mariusz Waras

Anna Witkowska

Krzysztof Wróblewski

Piotr Wyrzykowski

Tomasz Zabłotny i Paweł Maszota

Grzegorz Zając

Iwona Zając

Marcin Zawicki

Tomek Zerek

Marek Zygmunt

Wystawa Gdańsk 2020

Redefiniowanie zasad funkcjonowania w świecie to fundament „nowej normalności”, jaką przyniosła pandemia koronawirusa. Niepewność, niezgoda, poczucie zagrożenia – ale często również ciekawość – zdominowały krajobraz mentalny czasu kryzysu, który rozpoczął się nagle w marcu 2020 roku. Obszar kultury należy do tych, które ucierpiały najbardziej i które prawdopodobnie najdłużej ponosić będą konsekwencje zaistniałej sytuacji. Z dnia na dzień odwołano festiwale, koncerty, spotkania, wystawy, czyli wydarzenia będące dla artystów i artystek zarówno niezbędnym narzędziem twórczej ekspresji, możliwością silącego kontaktu z odbiorcami, jak i po prostu źródłem utrzymania. W tych okolicznościach Instytut Kultury Miejskiej postanowił zorganizować interdyscyplinarną wystawę on-line Gdańsk 2020, która z jednej strony jest platformą umożliwiającą odpłatną prezentację prac, z drugiej zaś oddaje głos artystkom i artystom komentującym zmieniającą się rzeczywistość.

Cele wystawy

Celem wystawy jest prezentacja prac, które nawiązują do sytuacji niepewności, izolacji, stanu zagrożenia. Pandemia przyniosła kryzys, ale też wytworzyła niezmiernie interesującą – tak z perspektywy osobistego przeżycia, jak i zjawisk obejmujących środowisko i całe społeczeństwo – sytuację emocjonalną oraz wygenerowała wiele esencjonalnych pytań, do których odnoszą się prezentowane tu prace. Co więcej, kontekst pandemii zmienił wydźwięk wielu istniejących już projektów, które również znalazły dla siebie miejsce na wystawie. Jakie były kryteria udziału? Zgłoszenia do udziału w wystawie przyjmowane były w trybie wolnego naboru, w którym udział mogli wziąć artyści i artystki mieszkający w Gdańsku lub twórczo z nim związani. Zgłoszenia mogły być przesyłane zarówno przez twórców indywidualnych, jak i kolektywy artystyczne. Wyboru dokonywano na podstawie przesłanego opisu pracy, komentarza tłumaczącego, w jaki sposób wpisuje się ona w temat wystawy oraz – w przypadku prac istniejących – dołączonego pliku cyfrowego. W przypadku nowych projektów kluczowy był opis koncepcji oraz możliwość realizacji w wymaganym terminie. Dozwolone było zgłaszanie prac wykonanych w dowolnej technice i dziedzinie, wymogiem pozostawała jedynie możliwość zaprezentowania projektu w trybie on-line.  

Wyniki naboru

W wyniku naboru trwającego od 10 do 21 kwietnia wpłynęło łącznie 437 zgłoszeń, z których kilkuosobowa komisja wybrała 50 prac prezentowanych w wystawie. Wystawę można oglądać od 3 czerwca 2020 roku pod adresem www.gdansk2020.eu.

Budżet wystawy

Część budżetu wystawy przeznaczona na honoraria artystów i artystek to 100 000 zł. Środki te pochodzą z budżetów wydarzeń Instytutu Kultury Miejskiej, z których organizacji instytucja była zmuszona zrezygnować.