Iwona Zając

Ziemia domaga się ciała

 2015, performatywny mural na billboardzie

fotografia: Magdalena Małyjasiak, Piotr Mróz 
wideo: Piotr Mróz 
montaż: Justyna Orłowska (Skręć w Kulturę) 

Opis pracy

Lubię ten mural. Malowałam go od 5 do 25 marca 2015 roku w okresie Wielkiego Postu tuż przed świętami Wielkiej Nocy. Jego tytuł mi się przyśnił. To bardzo intymny mural dotyczący naszej cielesności, kruchości, śmierci i odrodzenia. Przy jego realizacji wykorzystałam metodę pracy Any Mendiety, która nie chciała przenosić swoich rzeźb do galerii – jej prace „earth-body” eksponowane są jako zdjęcia lub filmy, gdyż zadaniem samej rzeźby jest pozostać na zewnątrz. Jej i moje prace powoli znikały/znikają pod wpływem czasu, erozji i zmian. Osobnym wymiarem tych prac staje się ich dokumentacja fotograficzna. Dlatego w realizacjach w przestrzeni galeryjnej prezentuję zdjęcia z procesu malowania – moje obrazy wykonane na murach.

25 marca 2020 roku Facebook przypomniał mi ten projekt. Napisał do mnie: „5 lat temu – wyświetl swoje wspomnienia. Mamy nadzieję, że sprawi Ci radość powrót do wspomnień na Facebooku – zarówno tych najnowszych, jak i najwcześniejszych”. Portal użył swojego algorytmu, żebym poczuła się lepiej. I na ogół tak właśnie się czuję – przeglądanie wspomnień wpływa na mnie pozytywnie i czasem na nowo udostępniam stare zdjęcia na swoim profilu. Tym razem, zamknięta w domu i z zapamiętanym pod powiekami obrazem chowanych ciał i ludzi umierających w samotności, nie poszłam za odruchem. Nie udostępniłam obrazu samotnego ciała – choć ziemia się tego domaga.

Biogram

fot. Magda Małyjasiak

Iwona Zając – artystka sztuk wizualnych i muralistka urodzona i mieszkająca w Gdańsku. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. W 2017 roku ukończyła Międzywydziałowe Środowiskowe Studia Doktoranckie ASP w Gdańsku i obroniła doktorat pracą pt. Cud ciężkiej pracy jako rytuał codziennego życia. Od dwudziestu lat współpracuje z instytucjami oraz organizacjami społecznymi jako koordynatorka edukacyjnych projektów artystycznych i realizacji w przestrzeni miejskiej. Dzięki zdobytemu doświadczeniu łączy instytucje we wspólnym działaniu. Od 2018 roku pracuje w Muzeum Sopotu jako edukatorka. Członkini Rady Kultury Gdańskiej (2019-2023) oraz Pomorskiej Rady Kultury (2018-2021). W swojej twórczości podejmuje problematykę społeczną i feministyczną. Tematyka jej prac zogniskowana jest wokół motywów rodziny, kobiet czy poszukiwania tożsamości (projekty MamaIdealna, Cudzoziemka). Wspólnie z Moniką Popow napisała książkę Idealna. Od poradnika do dialogu. Do najbardziej znanych projektów Zając należy Stocznia, seria szablonów na zewnętrznych murach Stoczni Gdańskiej, w których artystka zawarła opowieści stoczniowców związane z ich życiem i pracą. Jest autorką wideo Nike stoczniowa odchodziPożegnanie oraz projektu Stocznia w eterze. W 2012 roku rozpoczęła pracę nad płótnami zatytułowanymi Cierpliwość 

www.stoczniaweterze.com 

www.cudzoziemka-the-foreigner-woman.blogspot.com 

 

Dorota Androsz oraz Anna Kalwajtys i Artur Lis

Bang Bang Design (Natalia Marszałek,
Katarzyna Postawka, Katarzyna Zwierzyńska, Żaneta Strawiak)

Beniovska

Karolina Bracławiec

Magda Danaj

Dolne Miasto Pany (Kora Tea Kowalska, Szymon Szyszko)

Joanna Duda

Marcin Dymiter (aka emiter)

Elvin Flamingo i Jowita Nowakowska-Gołacka

Joanna Fluder

Gdańsk Necropolitan Orchestra (Maciej Sadowski, Dawid Lipka)

Good Girl Killer (Magda Jędra, Anna Steller)

Filip Ignatowicz

Alicja Karska i Aleksandra Went

Tomasz Kopcewicz

Jacek Kornacki

Anna Królikiewicz

Julia Kul

LASY (Maciej Wojcieszkiewicz, Jacek Prościński)

Aurora Lubos

Honorata Martin

Honorata Martin i Piotr Pawlak

Dorota Nieznalska

Anna Orbaczewska

Patrycja Orzechowska

Magdalena Pela

Jakub Pieleszek

Barbara Piórkowska

Łukasz Ratajczyk

Maciej Salamon

Shoegaze & Dub (Karol Schwarz, Kasia Fortuna, Anna Knoff)

Dominika Skutnik

Iskra

Katarzyna Swinarska

Mariusz Otta

Agnieszka Szreder i Rafał Żwirek

Krzysztof Topolski (Arszyn)

Mikołaj Trzaska i Antoni Trzaska

Dorota Walentynowicz

Olgierd Walicki

Mariusz Waras

Anna Witkowska

Krzysztof Wróblewski

Piotr Wyrzykowski

Tomasz Zabłotny i Paweł Maszota

Grzegorz Zając

Iwona Zając

Marcin Zawicki

Tomek Zerek

Marek Zygmunt

Bang Bang Design (Natalia Marszałek,
Katarzyna Postawka, Katarzyna Zwierzyńska, Żaneta Strawiak)

Beniovska

Karolina Bracławiec

Magda Danaj

Dolne Miasto Pany (Kora Tea Kowalska, Szymon Szyszko)

Joanna Duda

Marcin Dymiter (aka emiter)

Elvin Flamingo i Jowita Nowakowska-Gołacka

Joanna Fluder

Gdańsk Necropolitan Orchestra (Maciej Sadowski, Dawid Lipka)

Good Girl Killer (Magda Jędra, Anna Steller)

Filip Ignatowicz

Alicja Karska i Aleksandra Went

Tomasz Kopcewicz

Jacek Kornacki

Anna Królikiewicz

Julia Kul

LASY (Maciej Wojcieszkiewicz, Jacek Prościński)

Aurora Lubos

Honorata Martin

Honorata Martin i Piotr Pawlak

Dorota Nieznalska

Anna Orbaczewska

Patrycja Orzechowska

Magdalena Pela

Jakub Pieleszek

Barbara Piórkowska

Łukasz Ratajczyk

Maciej Salamon

Shoegaze & Dub (Karol Schwarz, Kasia Fortuna, Anna Knoff)

Dominika Skutnik

Iskra

Katarzyna Swinarska

Mariusz Otta

Agnieszka Szreder i Rafał Żwirek

Krzysztof Topolski (Arszyn)

Mikołaj Trzaska i Antoni Trzaska

Dorota Walentynowicz

Olgierd Walicki

Mariusz Waras

Anna Witkowska

Krzysztof Wróblewski

Piotr Wyrzykowski

Tomasz Zabłotny i Paweł Maszota

Grzegorz Zając

Iwona Zając

Marcin Zawicki

Tomek Zerek

Marek Zygmunt

Wystawa Gdańsk 2020

Redefiniowanie zasad funkcjonowania w świecie to fundament „nowej normalności”, jaką przyniosła pandemia koronawirusa. Niepewność, niezgoda, poczucie zagrożenia – ale często również ciekawość – zdominowały krajobraz mentalny czasu kryzysu, który rozpoczął się nagle w marcu 2020 roku. Obszar kultury należy do tych, które ucierpiały najbardziej i które prawdopodobnie najdłużej ponosić będą konsekwencje zaistniałej sytuacji. Z dnia na dzień odwołano festiwale, koncerty, spotkania, wystawy, czyli wydarzenia będące dla artystów i artystek zarówno niezbędnym narzędziem twórczej ekspresji, możliwością silącego kontaktu z odbiorcami, jak i po prostu źródłem utrzymania. W tych okolicznościach Instytut Kultury Miejskiej postanowił zorganizować interdyscyplinarną wystawę on-line Gdańsk 2020, która z jednej strony jest platformą umożliwiającą odpłatną prezentację prac, z drugiej zaś oddaje głos artystkom i artystom komentującym zmieniającą się rzeczywistość.

Cele wystawy

Celem wystawy jest prezentacja prac, które nawiązują do sytuacji niepewności, izolacji, stanu zagrożenia. Pandemia przyniosła kryzys, ale też wytworzyła niezmiernie interesującą – tak z perspektywy osobistego przeżycia, jak i zjawisk obejmujących środowisko i całe społeczeństwo – sytuację emocjonalną oraz wygenerowała wiele esencjonalnych pytań, do których odnoszą się prezentowane tu prace. Co więcej, kontekst pandemii zmienił wydźwięk wielu istniejących już projektów, które również znalazły dla siebie miejsce na wystawie. Jakie były kryteria udziału? Zgłoszenia do udziału w wystawie przyjmowane były w trybie wolnego naboru, w którym udział mogli wziąć artyści i artystki mieszkający w Gdańsku lub twórczo z nim związani. Zgłoszenia mogły być przesyłane zarówno przez twórców indywidualnych, jak i kolektywy artystyczne. Wyboru dokonywano na podstawie przesłanego opisu pracy, komentarza tłumaczącego, w jaki sposób wpisuje się ona w temat wystawy oraz – w przypadku prac istniejących – dołączonego pliku cyfrowego. W przypadku nowych projektów kluczowy był opis koncepcji oraz możliwość realizacji w wymaganym terminie. Dozwolone było zgłaszanie prac wykonanych w dowolnej technice i dziedzinie, wymogiem pozostawała jedynie możliwość zaprezentowania projektu w trybie on-line.  

Wyniki naboru

W wyniku naboru trwającego od 10 do 21 kwietnia wpłynęło łącznie 437 zgłoszeń, z których kilkuosobowa komisja wybrała 50 prac prezentowanych w wystawie. Wystawę można oglądać od 3 czerwca 2020 roku pod adresem www.gdansk2020.eu.

Budżet wystawy

Część budżetu wystawy przeznaczona na honoraria artystów i artystek to 100 000 zł. Środki te pochodzą z budżetów wydarzeń Instytutu Kultury Miejskiej, z których organizacji instytucja była zmuszona zrezygnować.