Filip Ignatowicz

Screenshoty z czasu kwarantanny

2020, obiekty malarskie (akryl, media mieszane na ready-madesach)

Opis pracy

Moja praca to seria obrazów namalowanych bezpośrednio na telefonach komórkowych – przedstawione wizerunki naśladują to, co często możemy zobaczyć na ekranach tych urządzeń. W czasie izolacji telefon stał się dla mnie dużo ważniejszym elementem codziennego funkcjonowania – jest niczym „trzecia półkula”. Ciągłe powiadomienia o nowych zachorowaniach, szerzeniu się epidemii i sposobach uniknięcia infekcji. Scrollowanie po feedzie w social mediach. Rozsyłanie memów. Gry. Wirtualne spotkania ze znajomymi, współpracownikami i najbliższymi. W sytuacji dobrowolnej semi-kwarantanny spowodowanej zagrożeniem epidemicznym, telefon potrafi stać się substytutem realnych kontaktów i relacji międzyludzkich. Zauważyłem, że wiele wydarzeń, informacji czy obrazów, które mijam pośród internetowo-telefonowych wędrówek z jakiegoś powodu utrwalam jako screenshoty. Powoli zacząłem zdawać sobie sprawę, że te zrzuty z ekranu stanowią rodzaj pamiętnika bądź szkicownika. To, co widzę w telefonie oddaje charakter danej chwili. Kolekcja tych obrazów jest tak osobista, jak prywatna może być historia przeglądanych treści. Ujawnienie konsumowanego contentu może zdradzić obawy, tęsknoty, nadzieje czy pragnienia użytkownika. To one stały się pretekstem dla malowania.

Podstawowym założeniem projektu jest zatem rejestracja momentów – zarówno tych ważnych, jak i ledwie okruchów codzienności. Kontekst każdego malunku podlega wprawdzie indywidualizacji, ale może być też czytany jako przejaw wielkiej uniwersalizacji, ponieważ opowiada o tym, co prawdopodobnie otacza nas wszystkich w czasach kryzysu i izolacji. Szukamy w sieci rozrywki, kontaktu, informacji. Sprawdzamy, czy jakiś sklep lub usługa w naszym mieście działają. Czy można bezpiecznie wejść do lasu albo pójść nad morze. Kontrolujemy, jaka jest liczba zakażonych w naszym regionie. Dlatego konsumowane przez każdego z nas treści idealnie oddają jego/jej charakter, stan ducha, sposób myślenia. Mogą wskazywać na niepewność i poczucie chaosu, zdradzać chęć racjonalnego przygotowania się na stan kryzysowy, mogą być formą poszukiwania nadziei i szans albo eskapistycznym zatracaniem się w rozrywce i rzeczywistości internetowej.

Prawdziwe zrzuty ekranu, na których bazuje cykl, są zapisem moich myśli, spostrzeżeń oraz tego, co mnie bawi bądź martwi. Czasami jest to niemal dokumentalny zapis danego momentu, wręcz historyczna rejestracja konkretnej chwili, np. faktu otrzymania alarmowego SMS-a informującego o tym, że sytuacja jest dynamiczna, że pojawiają się nowe prawa i zasady. Innym razem jest to zrzut z instagramowego feeda, fragment ze stories, screen treści przeglądanych w serwisach internetowych czy layout jakiejś aplikacji. Wszystkie te obrazy w telefonie widzimy zwykle tylko przez chwilę – choć w arcyzdetalizowanej formie i rozdzielczości HD. Ja te kształty, sylwety, czcionki i kolory postanowiłem zatrzymać na ekranie telefonu już na stałe, dosłownie rozmalowując je na poszczególnych ekranach, lecz zdecydowałem się stylistycznie na formułę szkicową i pozorną niedbałość duktu pędzla. W kulturze fascynuje mnie pojęcie „atrapy”, „fake’u” i „substytutu”, dlatego chciałem, żeby sposób malowania, zamiast sprowadzać moje prace do bycia hiperrealistyczną kopią, jeszcze silniej odsyłał do obszarów obrazowania. Samo przenoszenie screenshotów na medium rysunkowo-malarskie stanowi też rodzaj jakiegoś mantrowego działania, odprężającego niczym dziecięca kolorowanka – być może to właśnie tłumaczy wybór użytego narzędzia i stylu. W Screenshotach z czasu kwarantanny nie silę się na stworzenie obrazu idealnego. Zależy mi na podejściu bardziej ekspresyjnym i momentami nawet autoironicznym. Stale powiększający się zestaw tych prac – telefonów-obrazów – jest zatem formą pamiętnika z czasu zarazy, który spędzam w domu w Gdańsku

Biogram

fot. Aleksandra Ciapka

Filip Ignatowicz (ur. 1990 w Gdańsku) – absolwent Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku; jego praca dyplomowa pt. Produkcja, komercjalizacja i hype- czyli o konsumowaniu sztuki, którą obronił w 2014 roku w pracowniach prof. Henryka Cześnika, prof. Witosława Czerwonki i prof. Roberta Florczaka, została nagrodzona przez MKiDN podczas wystawy Najlepsze Dyplomy ASP w Polsce. Ignatowicz jest także absolwentem reżyserii w Gdyńskiej Szkole Filmowej. Od 2017 roku pracuje jako asystent na Wydziale Malarstwa gdańskiej ASP. W 2018 roku obronił pracę doktorską zatytułowaną Festyn sztuki. Konsument versus kultura – czyli o fake’u, lovebranding’u i autoutowarowieniu. W swoich ostatnich pracach najczęściej przygląda się kondycji człowieka funkcjonującego w rzeczywistości konsumpcyjnej. Jego twórczość – choć wynika z malarstwa – jest multidyscyplinarna. Realizuje prace wideo, obiekty, instalacje, performanse, a także akcje w przestrzeniach publicznych. Zajmuje się również filmem, fotografią, projektami artystyczno-badawczymi oraz wideo-scenografią. Jest autorem stale rozwijanego projektu FIGNACY&co oraz artUNBOXING. Jego krótkometrażowy debiut reżyserski NOWY BRONX (fabularny film traktujący o młodzieży z gdańskiej dzielnicy Nowy Port) pokazywany był na blisko 40 międzynarodowych festiwalach filmowych na całym świecie i zdobył 7 nagród filmowych.

Dorota Androsz oraz Anna Kalwajtys i Artur Lis

Bang Bang Design (Natalia Marszałek,
Katarzyna Postawka, Katarzyna Zwierzyńska, Żaneta Strawiak)

Beniovska

Karolina Bracławiec

Magda Danaj

Dolne Miasto Pany (Kora Tea Kowalska, Szymon Szyszko)

Joanna Duda

Marcin Dymiter (aka emiter)

Elvin Flamingo i Jowita Nowakowska-Gołacka

Joanna Fluder

Gdańsk Necropolitan Orchestra (Maciej Sadowski, Dawid Lipka)

Good Girl Killer (Magda Jędra, Anna Steller)

Filip Ignatowicz

Alicja Karska i Aleksandra Went

Tomasz Kopcewicz

Jacek Kornacki

Anna Królikiewicz

Julia Kul

LASY (Maciej Wojcieszkiewicz, Jacek Prościński)

Aurora Lubos

Honorata Martin

Honorata Martin i Piotr Pawlak

Dorota Nieznalska

Anna Orbaczewska

Patrycja Orzechowska

Magdalena Pela

Jakub Pieleszek

Barbara Piórkowska

Łukasz Ratajczyk

Maciej Salamon

Shoegaze & Dub (Karol Schwarz, Kasia Fortuna, Anna Knoff)

Dominika Skutnik

Iskra

Katarzyna Swinarska

Mariusz Otta

Agnieszka Szreder i Rafał Żwirek

Krzysztof Topolski (Arszyn)

Mikołaj Trzaska i Antoni Trzaska

Dorota Walentynowicz

Olgierd Walicki

Mariusz Waras

Anna Witkowska

Krzysztof Wróblewski

Piotr Wyrzykowski

Tomasz Zabłotny i Paweł Maszota

Grzegorz Zając

Iwona Zając

Marcin Zawicki

Tomek Zerek

Marek Zygmunt

Bang Bang Design (Natalia Marszałek,
Katarzyna Postawka, Katarzyna Zwierzyńska, Żaneta Strawiak)

Beniovska

Karolina Bracławiec

Magda Danaj

Dolne Miasto Pany (Kora Tea Kowalska, Szymon Szyszko)

Joanna Duda

Marcin Dymiter (aka emiter)

Elvin Flamingo i Jowita Nowakowska-Gołacka

Joanna Fluder

Gdańsk Necropolitan Orchestra (Maciej Sadowski, Dawid Lipka)

Good Girl Killer (Magda Jędra, Anna Steller)

Filip Ignatowicz

Alicja Karska i Aleksandra Went

Tomasz Kopcewicz

Jacek Kornacki

Anna Królikiewicz

Julia Kul

LASY (Maciej Wojcieszkiewicz, Jacek Prościński)

Aurora Lubos

Honorata Martin

Honorata Martin i Piotr Pawlak

Dorota Nieznalska

Anna Orbaczewska

Patrycja Orzechowska

Magdalena Pela

Jakub Pieleszek

Barbara Piórkowska

Łukasz Ratajczyk

Maciej Salamon

Shoegaze & Dub (Karol Schwarz, Kasia Fortuna, Anna Knoff)

Dominika Skutnik

Iskra

Katarzyna Swinarska

Mariusz Otta

Agnieszka Szreder i Rafał Żwirek

Krzysztof Topolski (Arszyn)

Mikołaj Trzaska i Antoni Trzaska

Dorota Walentynowicz

Olgierd Walicki

Mariusz Waras

Anna Witkowska

Krzysztof Wróblewski

Piotr Wyrzykowski

Tomasz Zabłotny i Paweł Maszota

Grzegorz Zając

Iwona Zając

Marcin Zawicki

Tomek Zerek

Marek Zygmunt

Wystawa Gdańsk 2020

Redefiniowanie zasad funkcjonowania w świecie to fundament „nowej normalności”, jaką przyniosła pandemia koronawirusa. Niepewność, niezgoda, poczucie zagrożenia – ale często również ciekawość – zdominowały krajobraz mentalny czasu kryzysu, który rozpoczął się nagle w marcu 2020 roku. Obszar kultury należy do tych, które ucierpiały najbardziej i które prawdopodobnie najdłużej ponosić będą konsekwencje zaistniałej sytuacji. Z dnia na dzień odwołano festiwale, koncerty, spotkania, wystawy, czyli wydarzenia będące dla artystów i artystek zarówno niezbędnym narzędziem twórczej ekspresji, możliwością silącego kontaktu z odbiorcami, jak i po prostu źródłem utrzymania. W tych okolicznościach Instytut Kultury Miejskiej postanowił zorganizować interdyscyplinarną wystawę on-line Gdańsk 2020, która z jednej strony jest platformą umożliwiającą odpłatną prezentację prac, z drugiej zaś oddaje głos artystkom i artystom komentującym zmieniającą się rzeczywistość.

Cele wystawy

Celem wystawy jest prezentacja prac, które nawiązują do sytuacji niepewności, izolacji, stanu zagrożenia. Pandemia przyniosła kryzys, ale też wytworzyła niezmiernie interesującą – tak z perspektywy osobistego przeżycia, jak i zjawisk obejmujących środowisko i całe społeczeństwo – sytuację emocjonalną oraz wygenerowała wiele esencjonalnych pytań, do których odnoszą się prezentowane tu prace. Co więcej, kontekst pandemii zmienił wydźwięk wielu istniejących już projektów, które również znalazły dla siebie miejsce na wystawie. Jakie były kryteria udziału? Zgłoszenia do udziału w wystawie przyjmowane były w trybie wolnego naboru, w którym udział mogli wziąć artyści i artystki mieszkający w Gdańsku lub twórczo z nim związani. Zgłoszenia mogły być przesyłane zarówno przez twórców indywidualnych, jak i kolektywy artystyczne. Wyboru dokonywano na podstawie przesłanego opisu pracy, komentarza tłumaczącego, w jaki sposób wpisuje się ona w temat wystawy oraz – w przypadku prac istniejących – dołączonego pliku cyfrowego. W przypadku nowych projektów kluczowy był opis koncepcji oraz możliwość realizacji w wymaganym terminie. Dozwolone było zgłaszanie prac wykonanych w dowolnej technice i dziedzinie, wymogiem pozostawała jedynie możliwość zaprezentowania projektu w trybie on-line.  

Wyniki naboru

W wyniku naboru trwającego od 10 do 21 kwietnia wpłynęło łącznie 437 zgłoszeń, z których kilkuosobowa komisja wybrała 50 prac prezentowanych w wystawie. Wystawę można oglądać od 3 czerwca 2020 roku pod adresem www.gdansk2020.eu.

Budżet wystawy

Część budżetu wystawy przeznaczona na honoraria artystów i artystek to 100 000 zł. Środki te pochodzą z budżetów wydarzeń Instytutu Kultury Miejskiej, z których organizacji instytucja była zmuszona zrezygnować.