Magdalena Pela

Ok, do usłyszenia

2019-2020, tondo, akryl na płótnie

Opis pracy

„Nobilitacja przypadkowych, codziennych słów. Tych, które najczęściej nam towarzyszą. Często pisanych z błędami, bez polskich znaków, stworzonych w chaosie. W pociągu, w kolejce, ukradkiem pod stołem. Patrzymy na telefon / komputer wielokrotnie i ciągniemy przeróżne konwersacje całymi dniami. W grupach, trójkach, dwójkach. Operujemy pełnymi zdaniami albo pojedynczymi słowami. Gifami, emotikonami, linkami. Czasem to czysty, klarowny komunikat, […]. Czasem to wyczekane, pięknie skonstruowane wyznania […]. Bacznie się im przyglądam. Fascynuje mnie tempo przepływu informacji, możliwości, style pisania, mnogość, wizualna strona wirtualnych rozmów. Przenoszę je skrupulatnie na folię, która stanowi matrycę szablonu. Słowa, którym ktoś (często ja sama) poświęcił kilka sekund, mozolnie wycinam kilkanaście, kilkadziesiąt minut. Czasem jeden szablon powstaje tygodniami. […] Poprzez proces powstawania prac stwarzam ułudę tego, czego nam wszystkim dzisiaj bardzo brakuje – wolno płynącego, wolnego czasu. Słowa chwilowe i instynktowne zamieniam w trwałe ślady.”(1)

„Komunikacja międzyludzka dzięki użyciu smartfonów i innych zdobyczy postępu technologicznego polega na dużych skrótach, jest zdawkowa, szybka i jednorazowa jak plastik. […] Artystka odwraca do góry nogami świat słów – czyniąc treści ulotnych wiadomości wyszywanymi godzinami, misternymi obrazami, gotowymi na nieśmiertelność. Pokłute i zakrwawione palce, żmudna, trwająca dniami benedyktyńska praca, cierpliwość i mantryczny charakter działania na płótnie to nic innego jak bardzo świadomie uprawiana wielka sztuka. Słowa, które pojawiają się na dużych płótnach stanowią zapisy rozmów, bardzo intymnych, a zarazem uniwersalnie rezonujących.” (2)

W obecnej sytuacji z przerażeniem spoglądam na serię moich niedawnych prac, w których wykorzystałam zapis beztroskich rozmów sprzed zaledwie kilku miesięcy. Rozmów, które wydawały mi się niewiele znaczące, jakby były zaledwie produktem ubocznym prawdziwego życia i prawdziwych relacji. Moje przerażenie wynikło ze świadomości, że w warunkach izolacji wymiana komunikatów za pośrednictwem komputera czy smartfona to jeden z nielicznych sposobów łączenia się ze światem, z bliższymi i dalszymi osobami. Wysyłamy zdjęcia, filmy, prowadzimy wideorozmowy, dzwonimy, machamy komuś, stojąc pod oknem. Niezmiennie żywa jest w nas potrzeba łączności, choć sposób, w jaki możemy ją obecnie spełnić sprowadza się do mediów, które w „normalnym” życiu wydają się być wystarczające raczej dla wymiany niewiele znaczących komunikatów. Cóż, nie mamy wyboru.

Okazuje się, że błahe słowa, które maniakalnie „zamrażałam” na płótnach tworzą naszą codzienność. Teraz nie są jedynie jej śladem czy fragmentarycznym odciskiem – są osią naszej komunikacji ze światem i często jedynym znakiem, że bliski człowiek istnieje.

(1) Magdalena Pela M, tekst do wystawy By coś usłyszeć, trzeba samemu zamilknąć, Galeria Żak, styczeń 2020.

(2) Agata Nowosielska, tekst kuratorski do wystawy By coś usłyszeć trzeba samemu zamilknąćGaleria Żak, styczeń 2020.

Biogram

fot. Magdalena Domańska

Magdalena Pela – artystka sztuk wizualnych, malarka, autorka obiektów. Absolwentka Wydziału Malarstwa gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych (2015) oraz kulturoznawstwa na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Gdańskiego. Doktorantka ASP w Gdańsku. Na macierzystej uczelni wraz z dr hab. Anną Reinert-Faleńczyk prowadzi zajęcia z malarstwa na Wydziale Architektury Wnętrz i Wzornictwa. Rezydentka WL4 – Mleczny Piotr. Laureatka 7. Ogólnopolskiej Wystawy Najlepszych Dyplomów ASP w Polsce, 25. Ogólnopolskiego Przeglądu Malarstwa Młodych Promocje 2015 oraz 3. Ogólnopolskiego Konkursu Malarskiego im. Leona Wyczółkowskiego 2018. Finalistka 5. Ogólnopolskiego Przeglądu Młodego Malarstwa „Świeża Krew” oraz konkursu o Grand Prix Fundacji im Franciszki Eibisch 2015. Stypendystka Ministra Edukacji i Szkolnictwa Wyższego oraz laureatka Nagrody Specjalnej Rektora ASP w Gdańsku. Nominowana do Nagrody Głównej podczas 13. Ogólnopolskiej Wystawy Tkaniny Unikatowej w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi oraz do finału 3. Międzynarodowego Konkursu Malarskiego Fundacji Trzy Mosty 2018. Uczestniczyła w kilkudziesięciu projektach, wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą (m.in. USA, Francja, Rumunia, Mołdawia, Armenia, Węgry, Meksyk). Obrazy artystki znajdują się w kolekcjach prywatnych w Polsce, Niemczech i USA oraz w stałej kolekcji Muzeum Narodowego w Gdańsku.

Bang Bang Design (Natalia Marszałek,
Katarzyna Postawka, Katarzyna Zwierzyńska, Żaneta Strawiak)

Beniovska

Karolina Bracławiec

Magda Danaj

Dolne Miasto Pany (Kora Tea Kowalska, Szymon Szyszko)

Joanna Duda

Marcin Dymiter (aka emiter)

Elvin Flamingo i Jowita Nowakowska-Gołacka

Joanna Fluder

Gdańsk Necropolitan Orchestra (Maciej Sadowski, Dawid Lipka)

Good Girl Killer (Magda Jędra, Anna Steller)

Filip Ignatowicz

Alicja Karska i Aleksandra Went

Tomasz Kopcewicz

Jacek Kornacki

Anna Królikiewicz

Julia Kul

LASY (Maciej Wojcieszkiewicz, Jacek Prościński)

Aurora Lubos

Honorata Martin

Honorata Martin i Piotr Pawlak

Dorota Nieznalska

Anna Orbaczewska

Patrycja Orzechowska

Magdalena Pela

Jakub Pieleszek

Barbara Piórkowska

Łukasz Ratajczyk

Maciej Salamon

Shoegaze & Dub (Karol Schwarz, Kasia Fortuna, Anna Knoff)

Dominika Skutnik

Iskra

Katarzyna Swinarska

Mariusz Otta

Agnieszka Szreder i Rafał Żwirek

Krzysztof Topolski (Arszyn)

Mikołaj Trzaska i Antoni Trzaska

Dorota Walentynowicz

Olgierd Walicki

Mariusz Waras

Anna Witkowska

Krzysztof Wróblewski

Piotr Wyrzykowski

Tomasz Zabłotny i Paweł Maszota

Grzegorz Zając

Iwona Zając

Marcin Zawicki

Tomek Zerek

Marek Zygmunt

Dorota Androsz oraz Anna Kalwajtys i Artur Lis

Bang Bang Design (Natalia Marszałek,
Katarzyna Postawka, Katarzyna Zwierzyńska, Żaneta Strawiak)

Beniovska

Karolina Bracławiec

Magda Danaj

Dolne Miasto Pany (Kora Tea Kowalska, Szymon Szyszko)

Joanna Duda

Marcin Dymiter (aka emiter)

Elvin Flamingo i Jowita Nowakowska-Gołacka

Joanna Fluder

Gdańsk Necropolitan Orchestra (Maciej Sadowski, Dawid Lipka)

Good Girl Killer (Magda Jędra, Anna Steller)

Filip Ignatowicz

Alicja Karska i Aleksandra Went

Tomasz Kopcewicz

Jacek Kornacki

Anna Królikiewicz

Julia Kul

LASY (Maciej Wojcieszkiewicz, Jacek Prościński)

Aurora Lubos

Honorata Martin

Honorata Martin i Piotr Pawlak

Dorota Nieznalska

Anna Orbaczewska

Patrycja Orzechowska

Magdalena Pela

Jakub Pieleszek

Barbara Piórkowska

Łukasz Ratajczyk

Maciej Salamon

Shoegaze & Dub (Karol Schwarz, Kasia Fortuna, Anna Knoff)

Dominika Skutnik

Iskra

Katarzyna Swinarska

Mariusz Otta

Agnieszka Szreder i Rafał Żwirek

Krzysztof Topolski (Arszyn)

Mikołaj Trzaska i Antoni Trzaska

Dorota Walentynowicz

Olgierd Walicki

Mariusz Waras

Anna Witkowska

Krzysztof Wróblewski

Piotr Wyrzykowski

Tomasz Zabłotny i Paweł Maszota

Grzegorz Zając

Iwona Zając

Marcin Zawicki

Tomek Zerek

Marek Zygmunt

Wystawa Gdańsk 2020

Redefiniowanie zasad funkcjonowania w świecie to fundament „nowej normalności”, jaką przyniosła pandemia koronawirusa. Niepewność, niezgoda, poczucie zagrożenia – ale często również ciekawość – zdominowały krajobraz mentalny czasu kryzysu, który rozpoczął się nagle w marcu 2020 roku. Obszar kultury należy do tych, które ucierpiały najbardziej i które prawdopodobnie najdłużej ponosić będą konsekwencje zaistniałej sytuacji. Z dnia na dzień odwołano festiwale, koncerty, spotkania, wystawy, czyli wydarzenia będące dla artystów i artystek zarówno niezbędnym narzędziem twórczej ekspresji, możliwością silącego kontaktu z odbiorcami, jak i po prostu źródłem utrzymania. W tych okolicznościach Instytut Kultury Miejskiej postanowił zorganizować interdyscyplinarną wystawę on-line Gdańsk 2020, która z jednej strony jest platformą umożliwiającą odpłatną prezentację prac, z drugiej zaś oddaje głos artystkom i artystom komentującym zmieniającą się rzeczywistość.

Cele wystawy

Celem wystawy jest prezentacja prac, które nawiązują do sytuacji niepewności, izolacji, stanu zagrożenia. Pandemia przyniosła kryzys, ale też wytworzyła niezmiernie interesującą – tak z perspektywy osobistego przeżycia, jak i zjawisk obejmujących środowisko i całe społeczeństwo – sytuację emocjonalną oraz wygenerowała wiele esencjonalnych pytań, do których odnoszą się prezentowane tu prace. Co więcej, kontekst pandemii zmienił wydźwięk wielu istniejących już projektów, które również znalazły dla siebie miejsce na wystawie. Jakie były kryteria udziału? Zgłoszenia do udziału w wystawie przyjmowane były w trybie wolnego naboru, w którym udział mogli wziąć artyści i artystki mieszkający w Gdańsku lub twórczo z nim związani. Zgłoszenia mogły być przesyłane zarówno przez twórców indywidualnych, jak i kolektywy artystyczne. Wyboru dokonywano na podstawie przesłanego opisu pracy, komentarza tłumaczącego, w jaki sposób wpisuje się ona w temat wystawy oraz – w przypadku prac istniejących – dołączonego pliku cyfrowego. W przypadku nowych projektów kluczowy był opis koncepcji oraz możliwość realizacji w wymaganym terminie. Dozwolone było zgłaszanie prac wykonanych w dowolnej technice i dziedzinie, wymogiem pozostawała jedynie możliwość zaprezentowania projektu w trybie on-line.  

Wyniki naboru

W wyniku naboru trwającego od 10 do 21 kwietnia wpłynęło łącznie 437 zgłoszeń, z których kilkuosobowa komisja wybrała 50 prac prezentowanych w wystawie. Wystawę można oglądać od 3 czerwca 2020 roku pod adresem www.gdansk2020.eu.

Budżet wystawy

Część budżetu wystawy przeznaczona na honoraria artystów i artystek to 100 000 zł. Środki te pochodzą z budżetów wydarzeń Instytutu Kultury Miejskiej, z których organizacji instytucja była zmuszona zrezygnować.