karolina bracławiec

oddech nie-działania

2020

projekt artystyczny: karolina bracławiec 
realizacja techniczna: leszek kieler 
zdjęcia: agata bracławieckarolina bracławiecanna sawicka 
film: jakub waśniewski 

Opis pracy

Zapukało dziś do mnie nie-działanie. Trudno się przyznać, że jest atrakcyjne. Początkowa reakcja: ucieczka. Ukradkiem zaglądam jeszcze raz, coś kusi, jednak pojawia się myśl wyparcia. Bo przecież trzeba, należy, nie można, ot tak, nic nie robić. Tysiące przekonań, uwarunkowań. Umysł krzyczy: co ty sobie myślisz? Lecz równie silny jest już głos: dość! Ja naprawdę nie mam siły, nie mogę, nie chcę.

Dziś oddaję hołd dawaniu sobie prawa do: nie-działania, nie-dawania. Do esencji życia i bycia w ogóle, gdzie jest również miejsce na zachwyt nie-działaniem właśnie.

Prezentuję obraz stanu nie-działania. Puste obrazy. Płótna.

Preludium.

tydzień pierwszy:
wyraźnie słyszę jeszcze dźwięki przyjemności, swój głęboki oddech, moment radości i towarzyszącej myśli – czyli mam czas na to, czego zapragnę?! regeneracja ciała, odpoczynek i spowolnienie. celebracja wsłuchania w siebie.

tydzień drugi:
dźwięk ciszy – to co teraz robić! ciało nadal chce regeneracji, chce leżeć. czytam książki. przecież nie można tak nic nie robić. odkrywam, że od kiedy daję sobie prawo do leżenia, wysprzątałam dom, umyłam niemyte od co najmniej dwóch lat okna. umysł znów nakarmiony przydatnością.

tygodnie następne:
przyglądam się, pytam – czego właściwie teraz chcę. odkrywam w sobie takie miejsca, że już na prawdę nie mam siły. następuje cisza i lęk. karcę się, że przecież – niczym w praktyce mistrza – codziennie powinnam siadać w pracowni. w rytm wdrukowanej dewizy: usiądź, niech to będzie czas przeznaczony tylko na pracę. siadam. mija dzień, kolejny dzień, tydzień, kolejny tydzień i nic. brak mocy? patrzę na rozpoczęte obrazy i totalnie nie mogę się za nie zabrać! jest pomysł. produkcja płócien! robię jedno po drugim, niczym maszyna. naciągam, przeklejam, gruntuję. umysł karmi się znów – to przecież rodzaj medytacji i coś robisz, jesteś przydatna. a jednak równocześnie towarzyszy mi głos bezsilności. umysł krzyczy: zacznij! ja czuję bezwład.

Tu i teraz.

uświadamiam sobie, że od lat towarzyszy mi walka, moje ciało często mówi: dość! nie mam siły, potrzebuję leżeć, nie robić nic. ewentualnie spać. medycyna zachodu nazywa to depresją. na dźwięk słowa „depresja” momentalnie pojawia się we mnie mobilizacja. bo przecież jak depresja, to bycie zależnym, obciążenie, brak środków do życia, tabletki, a ja jestem silna, dam radę. nie można tak.

dziś, pojawia się jednak głos – o przyzwoleniu na danie sobie prawa do robienia nic. wraz z całym bogactwem umysłu, który natychmiast wpada w gonitwę i dyryguje. wstań. nie można tak. nie robić nic. w rzeczywistości, która mnie ukształtowała i rozwija, którą i ja kształtuję i rozwijam, trudno jest mi dać sobie to prawo. co to w ogóle znaczy? czy jestem słaba? a może to moja moc? jestem nieprzydatna? w ogóle, jak można nie-działać, nie-dawać?

Robić nic.

oddycham. decyduję się dać sobie prawo i przywilej do bycia w prawdzie i akceptacji tego, co we mnie żywe. przyglądam się.

odkrywam, że koronawirus otwiera we mnie prawo do bycia w stanie akceptacji. obserwacji rzeczy takimi, jakie są. oddechu. pustymi obrazami oddaję hołd nie-działaniu i dziękuję epidemii – koronawirusowi za spowolnienie. za zbliżenie do siebie. do prawdy. esencji życia? gdzie mnie to zaprowadzi? nie wiem. wiem jednak, że nauczyłam się, że powiedzieć świadome „nie wiem” to zbliżające i rozwijające wyzwanie.

Biogram

fot. Anna Sawicka

Karolina Bracławiec – artystka sztuk wizualnych, malarka, mentorka; żyje w świecie wolności, bliskości, rozwoju, procesu i poszukiwań. Absolwentka Malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku i Marmara Üniversitesi w Stambule oraz Arteterapii na Uniwersytecie Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie. Finalistka 24. Ogólnopolskiego Przeglądu Malarstwa Młodych Promocje, finalistka Przeglądu Młodej Sztuki „Świeża Krew” oraz laureatka wyróżnienia honorowego w konkursie o Grand Prix Fundacji im. Franciszki Eibisch. Obraz z jej dyplomowego cyklu Akt. Scena druga znalazł się w katalogu wystawy Premio Combat Prize w Livorno we Włoszech. Uczestniczka międzynarodowych warsztatów: 6th Inernational Student Triennial, SALT Galata w Stambule (Turcja) oraz European Forum of History and Arts Cross-Border Network, Kreatiffabrik w Differdange (Luksemburg). Współautorka (z grupą RedSheels) gdańskich murali z cyklu Kobiety Wolności. Laureatka stypendiów, m.in. Stypendium Kulturalnego Miasta Gdańska, Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Marszałka Województwa Pomorskiego oraz Stypendium Kulturalnego Miasta Gdańsk „Młody Gdańszczanin”. W lipcu 2019 roku w przestrzeni WL4 Mleczny Piotr na gdańskiej Stoczni Cesarskiej zrealizowała ostatnią wystawę indywidualną nie wiem (w ramach Stypendium Kulturalnego Miasta Gdańska). Prace prezentowała na wielu wystawach zbiorowych i indywidualnych m.in. w Trójmieście, Krakowie, Koszalinie, Szczecinie, Warszawie, Wrocławiu, Toruniu, Katowicach, Stambule i Luksemburgu.

Dorota Androsz oraz Anna Kalwajtys i Artur Lis

Bang Bang Design (Natalia Marszałek,
Katarzyna Postawka, Katarzyna Zwierzyńska, Żaneta Strawiak)

Beniovska

Karolina Bracławiec

Magda Danaj

Dolne Miasto Pany (Kora Tea Kowalska, Szymon Szyszko)

Joanna Duda

Marcin Dymiter (aka emiter)

Elvin Flamingo i Jowita Nowakowska-Gołacka

Joanna Fluder

Gdańsk Necropolitan Orchestra (Maciej Sadowski, Dawid Lipka)

Good Girl Killer (Magda Jędra, Anna Steller)

Filip Ignatowicz

Alicja Karska i Aleksandra Went

Tomasz Kopcewicz

Jacek Kornacki

Anna Królikiewicz

Julia Kul

LASY (Maciej Wojcieszkiewicz, Jacek Prościński)

Aurora Lubos

Honorata Martin

Honorata Martin i Piotr Pawlak

Dorota Nieznalska

Anna Orbaczewska

Patrycja Orzechowska

Magdalena Pela

Jakub Pieleszek

Barbara Piórkowska

Łukasz Ratajczyk

Maciej Salamon

Shoegaze & Dub (Karol Schwarz, Kasia Fortuna, Anna Knoff)

Dominika Skutnik

Iskra

Katarzyna Swinarska

Mariusz Otta

Agnieszka Szreder i Rafał Żwirek

Krzysztof Topolski (Arszyn)

Mikołaj Trzaska i Antoni Trzaska

Dorota Walentynowicz

Olgierd Walicki

Mariusz Waras

Anna Witkowska

Krzysztof Wróblewski

Piotr Wyrzykowski

Tomasz Zabłotny i Paweł Maszota

Grzegorz Zając

Iwona Zając

Marcin Zawicki

Tomek Zerek

Marek Zygmunt

Bang Bang Design (Natalia Marszałek,
Katarzyna Postawka, Katarzyna Zwierzyńska, Żaneta Strawiak)

Beniovska

Karolina Bracławiec

Magda Danaj

Dolne Miasto Pany (Kora Tea Kowalska, Szymon Szyszko)

Joanna Duda

Marcin Dymiter (aka emiter)

Elvin Flamingo i Jowita Nowakowska-Gołacka

Joanna Fluder

Gdańsk Necropolitan Orchestra (Maciej Sadowski, Dawid Lipka)

Good Girl Killer (Magda Jędra, Anna Steller)

Filip Ignatowicz

Alicja Karska i Aleksandra Went

Tomasz Kopcewicz

Jacek Kornacki

Anna Królikiewicz

Julia Kul

LASY (Maciej Wojcieszkiewicz, Jacek Prościński)

Aurora Lubos

Honorata Martin

Honorata Martin i Piotr Pawlak

Dorota Nieznalska

Anna Orbaczewska

Patrycja Orzechowska

Magdalena Pela

Jakub Pieleszek

Barbara Piórkowska

Łukasz Ratajczyk

Maciej Salamon

Shoegaze & Dub (Karol Schwarz, Kasia Fortuna, Anna Knoff)

Dominika Skutnik

Iskra

Katarzyna Swinarska

Mariusz Otta

Agnieszka Szreder i Rafał Żwirek

Krzysztof Topolski (Arszyn)

Mikołaj Trzaska i Antoni Trzaska

Dorota Walentynowicz

Olgierd Walicki

Mariusz Waras

Anna Witkowska

Krzysztof Wróblewski

Piotr Wyrzykowski

Tomasz Zabłotny i Paweł Maszota

Grzegorz Zając

Iwona Zając

Marcin Zawicki

Tomek Zerek

Marek Zygmunt

Wystawa Gdańsk 2020

Redefiniowanie zasad funkcjonowania w świecie to fundament „nowej normalności”, jaką przyniosła pandemia koronawirusa. Niepewność, niezgoda, poczucie zagrożenia – ale często również ciekawość – zdominowały krajobraz mentalny czasu kryzysu, który rozpoczął się nagle w marcu 2020 roku. Obszar kultury należy do tych, które ucierpiały najbardziej i które prawdopodobnie najdłużej ponosić będą konsekwencje zaistniałej sytuacji. Z dnia na dzień odwołano festiwale, koncerty, spotkania, wystawy, czyli wydarzenia będące dla artystów i artystek zarówno niezbędnym narzędziem twórczej ekspresji, możliwością silącego kontaktu z odbiorcami, jak i po prostu źródłem utrzymania. W tych okolicznościach Instytut Kultury Miejskiej postanowił zorganizować interdyscyplinarną wystawę on-line Gdańsk 2020, która z jednej strony jest platformą umożliwiającą odpłatną prezentację prac, z drugiej zaś oddaje głos artystkom i artystom komentującym zmieniającą się rzeczywistość.

Cele wystawy

Celem wystawy jest prezentacja prac, które nawiązują do sytuacji niepewności, izolacji, stanu zagrożenia. Pandemia przyniosła kryzys, ale też wytworzyła niezmiernie interesującą – tak z perspektywy osobistego przeżycia, jak i zjawisk obejmujących środowisko i całe społeczeństwo – sytuację emocjonalną oraz wygenerowała wiele esencjonalnych pytań, do których odnoszą się prezentowane tu prace. Co więcej, kontekst pandemii zmienił wydźwięk wielu istniejących już projektów, które również znalazły dla siebie miejsce na wystawie. Jakie były kryteria udziału? Zgłoszenia do udziału w wystawie przyjmowane były w trybie wolnego naboru, w którym udział mogli wziąć artyści i artystki mieszkający w Gdańsku lub twórczo z nim związani. Zgłoszenia mogły być przesyłane zarówno przez twórców indywidualnych, jak i kolektywy artystyczne. Wyboru dokonywano na podstawie przesłanego opisu pracy, komentarza tłumaczącego, w jaki sposób wpisuje się ona w temat wystawy oraz – w przypadku prac istniejących – dołączonego pliku cyfrowego. W przypadku nowych projektów kluczowy był opis koncepcji oraz możliwość realizacji w wymaganym terminie. Dozwolone było zgłaszanie prac wykonanych w dowolnej technice i dziedzinie, wymogiem pozostawała jedynie możliwość zaprezentowania projektu w trybie on-line.  

Wyniki naboru

W wyniku naboru trwającego od 10 do 21 kwietnia wpłynęło łącznie 437 zgłoszeń, z których kilkuosobowa komisja wybrała 50 prac prezentowanych w wystawie. Wystawę można oglądać od 3 czerwca 2020 roku pod adresem www.gdansk2020.eu.

Budżet wystawy

Część budżetu wystawy przeznaczona na honoraria artystów i artystek to 100 000 zł. Środki te pochodzą z budżetów wydarzeń Instytutu Kultury Miejskiej, z których organizacji instytucja była zmuszona zrezygnować.