Aga Szreder i Rafał Żwirek

Jak umarło morze

2020, wideo

Opis pracy

Praca powstała w czasie kryzysu wywołanego pandemią i jest indywidualną próbą zrozumienia go. Dotyczy relacji między narratorką a światem, bliskimi jej osobami, polityką generowaną przez kryzys. Jak umarło morze w bezpośredni sposób odnosi się do kronikarskiej potrzeby opisywania rzeczywistości w sytuacji granicznej. To rodzaj dziennika czasu zarazy, który – jak w przypadku wielu innych, które powstawały przez wieki – pomaga oswoić strach, przepracować traumę związaną z sytuacją, opisać zmieniającą się rzeczywistość. Jak umarło morze to próba zrozumienia nowej sytuacji. Fragmenty snów pojawiające się w pracy w sposób naturalny nawiązują do sytuacji dziejących się w czasie pandemii, a równocześnie eksplorują związane z nią konteksty polityczne i kulturowe. Wideo zrealizowałam w okresie izolacji, w lesie, 50 km od Gdańska.

Biogram

fot. Rafał Żwirek

Aga Szreder (ur. 1979 w Gdyni) – artystka sztuk wizualnych. Absolwentka Wydziału Malarstwa i Grafiki (Pracownia Projektowania Graficznego prof. Jerzego Krechowicza oraz Pracownia Linorytu prof. Czesława Tumielewicza) gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych. Pracuje z różnymi mediami. Tematem jej prac jest codzienność i jej analiza. Artystka bada rolę człowieka jako łowcy egzystencji, z masochistyczną satysfakcją obserwuje zmierzch jego panowania. Jak sama mówi, szuka i uczy się równości, notuje życie w różnych jego formach. W 2019 roku na festiwalu NARRACJE zrealizowała 6 instalacji z cyklu Historie z cieni – medium cienia wykorzystała również w realizacji warsztatowej w projekcie Babiniec w Będzinie. W 2018 roku była współautorką projektu 100 flag na 100-lecie uzyskania praw wyborczych przez Polki; flagi były prezentowane m.in. w Biurze Wystaw, MSN nad Wisłą, Lokalu 30 w Warszawie, wrocławskiej Awangardzie i Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi. W 2017 roku wzięła udział w wystawie zbiorowej Życie drzew w Puszczy Knyszyńskiej. W 2016 roku w żydowskim domu modlitwy w Kielcach pokazała instalację Polin, tutaj odpoczniesz zrealizowaną w ramach projektu Zakorzenienie. Nomada Art Camp. W latach 2012-2017 wielokrotnie zapraszana była przez Pawła Althamera do udziału w Kongresach Rysowników (m.in. Nowy Jork 2014, Iwano-Frankiwsk 2015, Turyn 2015, Berlin 2012, Cypr 2016). W 2015 roku artystka współtworzyła Arkę – rzeźbę, która powstała w Świeciu w ramach projektu Przebudzenie. Razem z Rafałem Żwirkiem realizuje projekty z obszaru politycznego artporno – „Polish Cumbucket 2019”.


Rafał Żwirek (ur. 1970) – prekariusz świata sztuki od wielu lat pomnażający kapitał symboliczny swoich koleżanek i kolegów artystek/artystów. Współpracuje bądź współpracował m.in z Arturem Żmijewskim, Joanną Rajkowską, Pawłem Althamerem, Karolem Radziszewskim, Kolektywem Voina i innymi uznanymi lub nieuznanymi jeszcze twórcami. Współtwórca Kolektywu 100 Flag. Razem z Agą Szreder realizuje projekty z obszaru politycznego artporno – „Polish Cumbucket 2019”. Jako niezależny byt artystyczny nagrał ostatnio płytę Radical Pandemic Darkpolo. Czasami pisuje do „Szumu” i „NN6T”.

Dorota Androsz oraz Anna Kalwajtys i Artur Lis

Bang Bang Design (Natalia Marszałek,
Katarzyna Postawka, Katarzyna Zwierzyńska, Żaneta Strawiak)

Beniovska

Karolina Bracławiec

Magda Danaj

Dolne Miasto Pany (Kora Tea Kowalska, Szymon Szyszko)

Joanna Duda

Marcin Dymiter (aka emiter)

Elvin Flamingo i Jowita Nowakowska-Gołacka

Joanna Fluder

Gdańsk Necropolitan Orchestra (Maciej Sadowski, Dawid Lipka)

Good Girl Killer (Magda Jędra, Anna Steller)

Filip Ignatowicz

Alicja Karska i Aleksandra Went

Tomasz Kopcewicz

Jacek Kornacki

Anna Królikiewicz

Julia Kul

LASY (Maciej Wojcieszkiewicz, Jacek Prościński)

Aurora Lubos

Honorata Martin

Honorata Martin i Piotr Pawlak

Dorota Nieznalska

Anna Orbaczewska

Patrycja Orzechowska

Magdalena Pela

Jakub Pieleszek

Barbara Piórkowska

Łukasz Ratajczyk

Maciej Salamon

Shoegaze & Dub (Karol Schwarz, Kasia Fortuna, Anna Knoff)

Dominika Skutnik

Iskra

Katarzyna Swinarska

Mariusz Otta

Agnieszka Szreder i Rafał Żwirek

Krzysztof Topolski (Arszyn)

Mikołaj Trzaska i Antoni Trzaska

Dorota Walentynowicz

Olgierd Walicki

Mariusz Waras

Anna Witkowska

Krzysztof Wróblewski

Piotr Wyrzykowski

Tomasz Zabłotny i Paweł Maszota

Grzegorz Zając

Iwona Zając

Marcin Zawicki

Tomek Zerek

Marek Zygmunt

Bang Bang Design (Natalia Marszałek,
Katarzyna Postawka, Katarzyna Zwierzyńska, Żaneta Strawiak)

Beniovska

Karolina Bracławiec

Magda Danaj

Dolne Miasto Pany (Kora Tea Kowalska, Szymon Szyszko)

Joanna Duda

Marcin Dymiter (aka emiter)

Elvin Flamingo i Jowita Nowakowska-Gołacka

Joanna Fluder

Gdańsk Necropolitan Orchestra (Maciej Sadowski, Dawid Lipka)

Good Girl Killer (Magda Jędra, Anna Steller)

Filip Ignatowicz

Alicja Karska i Aleksandra Went

Tomasz Kopcewicz

Jacek Kornacki

Anna Królikiewicz

Julia Kul

LASY (Maciej Wojcieszkiewicz, Jacek Prościński)

Aurora Lubos

Honorata Martin

Honorata Martin i Piotr Pawlak

Dorota Nieznalska

Anna Orbaczewska

Patrycja Orzechowska

Magdalena Pela

Jakub Pieleszek

Barbara Piórkowska

Łukasz Ratajczyk

Maciej Salamon

Shoegaze & Dub (Karol Schwarz, Kasia Fortuna, Anna Knoff)

Dominika Skutnik

Iskra

Katarzyna Swinarska

Mariusz Otta

Agnieszka Szreder i Rafał Żwirek

Krzysztof Topolski (Arszyn)

Mikołaj Trzaska i Antoni Trzaska

Dorota Walentynowicz

Olgierd Walicki

Mariusz Waras

Anna Witkowska

Krzysztof Wróblewski

Piotr Wyrzykowski

Tomasz Zabłotny i Paweł Maszota

Grzegorz Zając

Iwona Zając

Marcin Zawicki

Tomek Zerek

Marek Zygmunt

Wystawa Gdańsk 2020

Redefiniowanie zasad funkcjonowania w świecie to fundament „nowej normalności”, jaką przyniosła pandemia koronawirusa. Niepewność, niezgoda, poczucie zagrożenia – ale często również ciekawość – zdominowały krajobraz mentalny czasu kryzysu, który rozpoczął się nagle w marcu 2020 roku. Obszar kultury należy do tych, które ucierpiały najbardziej i które prawdopodobnie najdłużej ponosić będą konsekwencje zaistniałej sytuacji. Z dnia na dzień odwołano festiwale, koncerty, spotkania, wystawy, czyli wydarzenia będące dla artystów i artystek zarówno niezbędnym narzędziem twórczej ekspresji, możliwością silącego kontaktu z odbiorcami, jak i po prostu źródłem utrzymania. W tych okolicznościach Instytut Kultury Miejskiej postanowił zorganizować interdyscyplinarną wystawę on-line Gdańsk 2020, która z jednej strony jest platformą umożliwiającą odpłatną prezentację prac, z drugiej zaś oddaje głos artystkom i artystom komentującym zmieniającą się rzeczywistość.

Cele wystawy

Celem wystawy jest prezentacja prac, które nawiązują do sytuacji niepewności, izolacji, stanu zagrożenia. Pandemia przyniosła kryzys, ale też wytworzyła niezmiernie interesującą – tak z perspektywy osobistego przeżycia, jak i zjawisk obejmujących środowisko i całe społeczeństwo – sytuację emocjonalną oraz wygenerowała wiele esencjonalnych pytań, do których odnoszą się prezentowane tu prace. Co więcej, kontekst pandemii zmienił wydźwięk wielu istniejących już projektów, które również znalazły dla siebie miejsce na wystawie. Jakie były kryteria udziału? Zgłoszenia do udziału w wystawie przyjmowane były w trybie wolnego naboru, w którym udział mogli wziąć artyści i artystki mieszkający w Gdańsku lub twórczo z nim związani. Zgłoszenia mogły być przesyłane zarówno przez twórców indywidualnych, jak i kolektywy artystyczne. Wyboru dokonywano na podstawie przesłanego opisu pracy, komentarza tłumaczącego, w jaki sposób wpisuje się ona w temat wystawy oraz – w przypadku prac istniejących – dołączonego pliku cyfrowego. W przypadku nowych projektów kluczowy był opis koncepcji oraz możliwość realizacji w wymaganym terminie. Dozwolone było zgłaszanie prac wykonanych w dowolnej technice i dziedzinie, wymogiem pozostawała jedynie możliwość zaprezentowania projektu w trybie on-line.  

Wyniki naboru

W wyniku naboru trwającego od 10 do 21 kwietnia wpłynęło łącznie 437 zgłoszeń, z których kilkuosobowa komisja wybrała 50 prac prezentowanych w wystawie. Wystawę można oglądać od 3 czerwca 2020 roku pod adresem www.gdansk2020.eu.

Budżet wystawy

Część budżetu wystawy przeznaczona na honoraria artystów i artystek to 100 000 zł. Środki te pochodzą z budżetów wydarzeń Instytutu Kultury Miejskiej, z których organizacji instytucja była zmuszona zrezygnować.