Marek Zygmunt

Expecting Mahomet

2005, cykl fotograficzny

Opis pracy

Cykl Expecting Mahomet składa się z pięciu fotografii. Każda z nich przedstawia postaci Jezusa i Buddy. Cztery zdjęcia wykonane zostały w Londynie na zatłoczonych przystankach i dworcach, na które być może przybyliby pasażerowie, którzy ucierpieli lub stracili życie w wyniku londyńskich zamachów terrorystycznych z 7 lipca 2005 roku. Główna fotografia cyklu wykonana została na lotnisku Okęcie w Warszawie: trzymając kartkę z jego imieniem, Jezus i Budda oczekują przybycia Mahometa.

Wizerunki Buddy i Jezusa symbolizują kulturowy kod krajów zachodnich. Mahomet (którego wizerunek nie pojawia się, ponieważ zabrania tego Koran) jest natomiast przedstawicielem świata Bliskiego Wschodu. Kresem tytułowego „oczekiwania” ma być połączenie tych światów. Ich zjednoczenie. Osiągnięcie kulturowej i cywilizacyjnej jedności mieszkańców Ziemi.

Jezus i Budda czekają na Mahometa na lotnisku – w kontekście aktów terrorystycznych z września 2001 roku oraz ataków w Londynie, sposób w jaki Mahomet dołączy do oczekujących na niego nabiera szczególnego znaczenia.

Praca łączy ze sobą znaki i kody kulturowo-cywilizacyjne. Komentuje sytuację międzynarodową i międzykulturową, nie obrażając przy tym uczuć religijnych. Pozostawia pole do refleksji o kondycji współczesnego świata.

Mimo upływu czasu praca nie traci na aktualności, a jej współczesne odczytanie warunkują doświadczenia, które zdobyliśmy od momentu jej powstania. W niedalekiej przyszłości kryzys migracyjny, który miał już swoją pierwszą odsłonę, powróci ze zdwojoną siłą. Kody kulturowe, a w szczególności religijne, odegrają w nim szczególną rolę. Po pandemii społeczeństwo Europy osłabnie – wyniszczone, pogrążone w kryzysie będzie musiało odpowiedzieć sobie na wiele pytań. Również na to, w jaki sposób podejmiemy imigrantów.

Biogram

autoportret, M. Zygmunt

Marek Zygmunt (ur. 1975) – artysta multimedialny. Absolwent Wydziału Architektury Politechniki Gdańskiej (2002). Tworzy instalacje multimedialne, muzykę, filmy, performanse, fotografie; łącząc media, realizuje postulaty filozoficzne, a sztuka jest dla niego laboratorium w którym te postulaty testuje. W swojej twórczości akcentuje proces, w ramach którego kolejne realizacje tworzą ciągłość osobowego rozwoju artysty. Od 1995 roku zrealizował ponad 300 wystaw i wystąpień artystycznych. Równolegle z realizacją projektów indywidualnych, współpracuje z innymi artystami. W 2003 roku wraz z Filipem Tomaszewskim (znanym jako Zambari) założył zespół Z^2 [Zet Kwadrat], który wykreował własną formułę widowiska multimedialnego opartego na synchronicznej muzyce i obrazie. Zawodowo zajmuje się twórczością filmową i telewizyjną, pracując jako dziennikarz, reżyser i operator. Tworzy także projekcje do scenografii teatralnych, projektuje wystawy sztuki i wystawy muzealne. Prace artysty znajdują się w zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi, CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie, Warmińsko-Mazurskiej Zachęty Sztuki w Olsztynie.

Bang Bang Design (Natalia Marszałek,
Katarzyna Postawka, Katarzyna Zwierzyńska, Żaneta Strawiak)

Beniovska

Karolina Bracławiec

Magda Danaj

Dolne Miasto Pany (Kora Tea Kowalska, Szymon Szyszko)

Joanna Duda

Marcin Dymiter (aka emiter)

Elvin Flamingo i Jowita Nowakowska-Gołacka

Joanna Fluder

Gdańsk Necropolitan Orchestra (Maciej Sadowski, Dawid Lipka)

Good Girl Killer (Magda Jędra, Anna Steller)

Filip Ignatowicz

Alicja Karska i Aleksandra Went

Tomasz Kopcewicz

Jacek Kornacki

Anna Królikiewicz

Julia Kul

LASY (Maciej Wojcieszkiewicz, Jacek Prościński)

Aurora Lubos

Honorata Martin

Honorata Martin i Piotr Pawlak

Dorota Nieznalska

Anna Orbaczewska

Patrycja Orzechowska

Magdalena Pela

Jakub Pieleszek

Barbara Piórkowska

Łukasz Ratajczyk

Maciej Salamon

Shoegaze & Dub (Karol Schwarz, Kasia Fortuna, Anna Knoff)

Dominika Skutnik

Iskra

Katarzyna Swinarska

Mariusz Otta

Agnieszka Szreder i Rafał Żwirek

Krzysztof Topolski (Arszyn)

Mikołaj Trzaska i Antoni Trzaska

Dorota Walentynowicz

Olgierd Walicki

Mariusz Waras

Anna Witkowska

Krzysztof Wróblewski

Piotr Wyrzykowski

Tomasz Zabłotny i Paweł Maszota

Grzegorz Zając

Iwona Zając

Marcin Zawicki

Tomek Zerek

Marek Zygmunt

Dorota Androsz oraz Anna Kalwajtys i Artur Lis

Bang Bang Design (Natalia Marszałek,
Katarzyna Postawka, Katarzyna Zwierzyńska, Żaneta Strawiak)

Beniovska

Karolina Bracławiec

Magda Danaj

Dolne Miasto Pany (Kora Tea Kowalska, Szymon Szyszko)

Joanna Duda

Marcin Dymiter (aka emiter)

Elvin Flamingo i Jowita Nowakowska-Gołacka

Joanna Fluder

Gdańsk Necropolitan Orchestra (Maciej Sadowski, Dawid Lipka)

Good Girl Killer (Magda Jędra, Anna Steller)

Filip Ignatowicz

Alicja Karska i Aleksandra Went

Tomasz Kopcewicz

Jacek Kornacki

Anna Królikiewicz

Julia Kul

LASY (Maciej Wojcieszkiewicz, Jacek Prościński)

Aurora Lubos

Honorata Martin

Honorata Martin i Piotr Pawlak

Dorota Nieznalska

Anna Orbaczewska

Patrycja Orzechowska

Magdalena Pela

Jakub Pieleszek

Barbara Piórkowska

Łukasz Ratajczyk

Maciej Salamon

Shoegaze & Dub (Karol Schwarz, Kasia Fortuna, Anna Knoff)

Dominika Skutnik

Iskra

Katarzyna Swinarska

Mariusz Otta

Agnieszka Szreder i Rafał Żwirek

Krzysztof Topolski (Arszyn)

Mikołaj Trzaska i Antoni Trzaska

Dorota Walentynowicz

Olgierd Walicki

Mariusz Waras

Anna Witkowska

Krzysztof Wróblewski

Piotr Wyrzykowski

Tomasz Zabłotny i Paweł Maszota

Grzegorz Zając

Iwona Zając

Marcin Zawicki

Tomek Zerek

Marek Zygmunt

Wystawa Gdańsk 2020

Redefiniowanie zasad funkcjonowania w świecie to fundament „nowej normalności”, jaką przyniosła pandemia koronawirusa. Niepewność, niezgoda, poczucie zagrożenia – ale często również ciekawość – zdominowały krajobraz mentalny czasu kryzysu, który rozpoczął się nagle w marcu 2020 roku. Obszar kultury należy do tych, które ucierpiały najbardziej i które prawdopodobnie najdłużej ponosić będą konsekwencje zaistniałej sytuacji. Z dnia na dzień odwołano festiwale, koncerty, spotkania, wystawy, czyli wydarzenia będące dla artystów i artystek zarówno niezbędnym narzędziem twórczej ekspresji, możliwością silącego kontaktu z odbiorcami, jak i po prostu źródłem utrzymania. W tych okolicznościach Instytut Kultury Miejskiej postanowił zorganizować interdyscyplinarną wystawę on-line Gdańsk 2020, która z jednej strony jest platformą umożliwiającą odpłatną prezentację prac, z drugiej zaś oddaje głos artystkom i artystom komentującym zmieniającą się rzeczywistość.

Cele wystawy

Celem wystawy jest prezentacja prac, które nawiązują do sytuacji niepewności, izolacji, stanu zagrożenia. Pandemia przyniosła kryzys, ale też wytworzyła niezmiernie interesującą – tak z perspektywy osobistego przeżycia, jak i zjawisk obejmujących środowisko i całe społeczeństwo – sytuację emocjonalną oraz wygenerowała wiele esencjonalnych pytań, do których odnoszą się prezentowane tu prace. Co więcej, kontekst pandemii zmienił wydźwięk wielu istniejących już projektów, które również znalazły dla siebie miejsce na wystawie. Jakie były kryteria udziału? Zgłoszenia do udziału w wystawie przyjmowane były w trybie wolnego naboru, w którym udział mogli wziąć artyści i artystki mieszkający w Gdańsku lub twórczo z nim związani. Zgłoszenia mogły być przesyłane zarówno przez twórców indywidualnych, jak i kolektywy artystyczne. Wyboru dokonywano na podstawie przesłanego opisu pracy, komentarza tłumaczącego, w jaki sposób wpisuje się ona w temat wystawy oraz – w przypadku prac istniejących – dołączonego pliku cyfrowego. W przypadku nowych projektów kluczowy był opis koncepcji oraz możliwość realizacji w wymaganym terminie. Dozwolone było zgłaszanie prac wykonanych w dowolnej technice i dziedzinie, wymogiem pozostawała jedynie możliwość zaprezentowania projektu w trybie on-line.  

Wyniki naboru

W wyniku naboru trwającego od 10 do 21 kwietnia wpłynęło łącznie 437 zgłoszeń, z których kilkuosobowa komisja wybrała 50 prac prezentowanych w wystawie. Wystawę można oglądać od 3 czerwca 2020 roku pod adresem www.gdansk2020.eu.

Budżet wystawy

Część budżetu wystawy przeznaczona na honoraria artystów i artystek to 100 000 zł. Środki te pochodzą z budżetów wydarzeń Instytutu Kultury Miejskiej, z których organizacji instytucja była zmuszona zrezygnować.