Marcin Zawicki

Dies Irae

2017-2018, fragment serii malarskiej

Opis pracy

W malarskiej serii Dies Irae pobrzmiewają wątki powołania świata oraz jego apokaliptycznej zagłady. Formy użyte przeze mnie dla unaocznienia katastrofy pozostają nienazwane, ale w kontekście panującej epidemii łatwo rozpoznać w nich kształty bliskie wirusom czy mikrobom (Przyleciał, Dies Irae) lub bezpośrednie odniesienia do dekonstruującej zadany porządek choroby (Ospa).

Założeniem serii było wskazanie na pewną przewrotność zakamuflowaną w paradoksie rzeczywistości, która, organizując się w zwarte struktury i dążąc do stanu maksymalnego skupienia poprzedzającego wielki wybuch, jednocześnie nieustannie ciąży ku rozproszeniu i chaosowi. Każda z zaproponowanych prac powstała na podstawie wykonanego przeze mnie modelu – niewielkiego trójwymiarowego obiektu, który posłużył jako makieta dla pracy malarskiej.

Zagłada, tytułowy Dzień Gniewu, ujawnia się w serii pod postacią prostej metafory: makieta jako świat znajduje się w stanie widocznego, anegdotycznego wręcz, rozpadu już w chwili, kiedy wychodzi spod mojej ręki – czyli od momentu zaistnienia. Obecny tu motyw vanitas wskazuje bezpośrednio na martwą naturę, gatunek, który – podobnie jak seria Dies Irae – poprzez portret doczesności wskazuje na przemijanie. Skrupulatnie portretując rzeczywistość przedmiotów, twórcy vanitas rozsmakowali się jak nikt przedtem w materialności świata. Tworząc niezwykle sugestywne, malarskie substytuty widoków rzeczywistości, które przez swoją trwałość znacznie przerastają istnienie swoich pierwowzorów, mówią nie tylko o marności przemijającego świata, ale opowiadają również o niezaprzeczalnej wyższości jego obrazu nad nim samym. W Dies Irae i późniejszych realizacjach (m.in. Upadła Planetka, 2018) referencyjny dla obrazu świat – makieta – jest uwięziony w wiecznym upadku: nigdy nie był doskonały i nigdy nie będzie całkowicie zrujnowany. To zawieszenie, swoista alchemiczna petryfikacja, to także polemika z bezczasem obrazu – medium sytuującego akcję w wiecznym środku, trwaniu bez początku i końca. Sama apokaliptyczna narracja serii wynikła niejako samoistnie, podpowiedziana przez właściwości materii stosowanych do zbudowania makiet. Zasugerowana jakościami Arystotelesowskiej substancji opowieść o katastrofie zagościła tu niespodziewanie. Rozpływanie i rozkład surowców chemicznych nadały literacki sznyt tej wizualnej opowieści.

Zaprezentowane prace:

Dies Irae, olej na płótnie, 150 x 130 cm, 2018, praca z kolekcji JRCollection

Przyleciał, olej na płótnie, 120 x 120 cm, 2017, praca z kolekcji Sławomira Tomana

Ospa, olej na płótnie, 100 x 100 cm, 2017

Cała seria malarska Dies Irae dostępna jest pod adresem zawicki.eu/dies-irae/

Biogram

fot. Michał Algebra

Marcin Zawicki (ur. 1985 w Szczecinie) – artysta sztuk wizualnych; zajmuje się malarstwem, rysunkiem, tworzy instalacje przestrzenne. Absolwent Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku (2010). Pracuje jako adiunkt na Wydziale Malarstwa macierzystej uczelni, gdzie w 2015 roku z wyróżnieniem obronił pracę doktorską. Laureat wielu konkursów, uczestnik kilkudziesięciu wystaw zbiorowych i indywidualnych. Prace artysty znajdują się w licznych kolekcjach, m.in. NOMUS Nowe Muzeum Sztuki w Gdańsku, Muzeum Narodowego w Gdańsku, Galerii Bielskiej BWA, Ergo Hestia i innych. Od 2018 roku prowadzi niezależną galerię sztuki Tajna Galeria. Mieszka i pracuje w Gdańsku. Wybrane wystawy indywidualne artysty: Marcin Zawicki, Malarstwo (Galeria Refektarz, Kartuzy 2019); Upadła Planetka (galeria extravagance, Zamek Sielecki, Sosnowiec-Nowotwory 2019); Osiemset milionów litrów farby (Kolonia Artystów, Gdańsk 2018); Dzień gniewu (Galeria m², Warszawa 2018); Wielka Kronika (Galeria Bielska BWA, Bielsko-Biała 2018); Gesty (Pawilon Sztuki APH, Warszawa 2018); Życie (instalacja site-specific w ramach cyklu MIEJSCA, Królewska Fabryka Karabinów, Gdańsk 2017); Zarodki (Galeria Wozownia, Toruń 2016); Homoiomerie (Galeria m², Warsaw Gallery Weekend, Warszawa 2016); Marcin Zawicki. Malarstwo (Teatr im. Witkacego, Zakopane 2016); Coś dziwnego tu się zbliża (Miejski Ośrodek Sztuki, Galeria BWA, Gorzów Wielkopolski 2016); Chorografia (BWA Zielona Góra 2015); Sporysz (Galeria m², Warszawa 2014); The Fall (Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie 2012).

Dorota Androsz oraz Anna Kalwajtys i Artur Lis

Bang Bang Design (Natalia Marszałek,
Katarzyna Postawka, Katarzyna Zwierzyńska, Żaneta Strawiak)

Beniovska

Karolina Bracławiec

Magda Danaj

Dolne Miasto Pany (Kora Tea Kowalska, Szymon Szyszko)

Joanna Duda

Marcin Dymiter (aka emiter)

Elvin Flamingo i Jowita Nowakowska-Gołacka

Joanna Fluder

Gdańsk Necropolitan Orchestra (Maciej Sadowski, Dawid Lipka)

Good Girl Killer (Magda Jędra, Anna Steller)

Filip Ignatowicz

Alicja Karska i Aleksandra Went

Tomasz Kopcewicz

Jacek Kornacki

Anna Królikiewicz

Julia Kul

LASY (Maciej Wojcieszkiewicz, Jacek Prościński)

Aurora Lubos

Honorata Martin

Honorata Martin i Piotr Pawlak

Dorota Nieznalska

Anna Orbaczewska

Patrycja Orzechowska

Magdalena Pela

Jakub Pieleszek

Barbara Piórkowska

Łukasz Ratajczyk

Maciej Salamon

Shoegaze & Dub (Karol Schwarz, Kasia Fortuna, Anna Knoff)

Dominika Skutnik

Iskra

Katarzyna Swinarska

Mariusz Otta

Agnieszka Szreder i Rafał Żwirek

Krzysztof Topolski (Arszyn)

Mikołaj Trzaska i Antoni Trzaska

Dorota Walentynowicz

Olgierd Walicki

Mariusz Waras

Anna Witkowska

Krzysztof Wróblewski

Piotr Wyrzykowski

Tomasz Zabłotny i Paweł Maszota

Grzegorz Zając

Iwona Zając

Marcin Zawicki

Tomek Zerek

Marek Zygmunt

Bang Bang Design (Natalia Marszałek,
Katarzyna Postawka, Katarzyna Zwierzyńska, Żaneta Strawiak)

Beniovska

Karolina Bracławiec

Magda Danaj

Dolne Miasto Pany (Kora Tea Kowalska, Szymon Szyszko)

Joanna Duda

Marcin Dymiter (aka emiter)

Elvin Flamingo i Jowita Nowakowska-Gołacka

Joanna Fluder

Gdańsk Necropolitan Orchestra (Maciej Sadowski, Dawid Lipka)

Good Girl Killer (Magda Jędra, Anna Steller)

Filip Ignatowicz

Alicja Karska i Aleksandra Went

Tomasz Kopcewicz

Jacek Kornacki

Anna Królikiewicz

Julia Kul

LASY (Maciej Wojcieszkiewicz, Jacek Prościński)

Aurora Lubos

Honorata Martin

Honorata Martin i Piotr Pawlak

Dorota Nieznalska

Anna Orbaczewska

Patrycja Orzechowska

Magdalena Pela

Jakub Pieleszek

Barbara Piórkowska

Łukasz Ratajczyk

Maciej Salamon

Shoegaze & Dub (Karol Schwarz, Kasia Fortuna, Anna Knoff)

Dominika Skutnik

Iskra

Katarzyna Swinarska

Mariusz Otta

Agnieszka Szreder i Rafał Żwirek

Krzysztof Topolski (Arszyn)

Mikołaj Trzaska i Antoni Trzaska

Dorota Walentynowicz

Olgierd Walicki

Mariusz Waras

Anna Witkowska

Krzysztof Wróblewski

Piotr Wyrzykowski

Tomasz Zabłotny i Paweł Maszota

Grzegorz Zając

Iwona Zając

Marcin Zawicki

Tomek Zerek

Marek Zygmunt

Wystawa Gdańsk 2020

Redefiniowanie zasad funkcjonowania w świecie to fundament „nowej normalności”, jaką przyniosła pandemia koronawirusa. Niepewność, niezgoda, poczucie zagrożenia – ale często również ciekawość – zdominowały krajobraz mentalny czasu kryzysu, który rozpoczął się nagle w marcu 2020 roku. Obszar kultury należy do tych, które ucierpiały najbardziej i które prawdopodobnie najdłużej ponosić będą konsekwencje zaistniałej sytuacji. Z dnia na dzień odwołano festiwale, koncerty, spotkania, wystawy, czyli wydarzenia będące dla artystów i artystek zarówno niezbędnym narzędziem twórczej ekspresji, możliwością silącego kontaktu z odbiorcami, jak i po prostu źródłem utrzymania. W tych okolicznościach Instytut Kultury Miejskiej postanowił zorganizować interdyscyplinarną wystawę on-line Gdańsk 2020, która z jednej strony jest platformą umożliwiającą odpłatną prezentację prac, z drugiej zaś oddaje głos artystkom i artystom komentującym zmieniającą się rzeczywistość.

Cele wystawy

Celem wystawy jest prezentacja prac, które nawiązują do sytuacji niepewności, izolacji, stanu zagrożenia. Pandemia przyniosła kryzys, ale też wytworzyła niezmiernie interesującą – tak z perspektywy osobistego przeżycia, jak i zjawisk obejmujących środowisko i całe społeczeństwo – sytuację emocjonalną oraz wygenerowała wiele esencjonalnych pytań, do których odnoszą się prezentowane tu prace. Co więcej, kontekst pandemii zmienił wydźwięk wielu istniejących już projektów, które również znalazły dla siebie miejsce na wystawie. Jakie były kryteria udziału? Zgłoszenia do udziału w wystawie przyjmowane były w trybie wolnego naboru, w którym udział mogli wziąć artyści i artystki mieszkający w Gdańsku lub twórczo z nim związani. Zgłoszenia mogły być przesyłane zarówno przez twórców indywidualnych, jak i kolektywy artystyczne. Wyboru dokonywano na podstawie przesłanego opisu pracy, komentarza tłumaczącego, w jaki sposób wpisuje się ona w temat wystawy oraz – w przypadku prac istniejących – dołączonego pliku cyfrowego. W przypadku nowych projektów kluczowy był opis koncepcji oraz możliwość realizacji w wymaganym terminie. Dozwolone było zgłaszanie prac wykonanych w dowolnej technice i dziedzinie, wymogiem pozostawała jedynie możliwość zaprezentowania projektu w trybie on-line.  

Wyniki naboru

W wyniku naboru trwającego od 10 do 21 kwietnia wpłynęło łącznie 437 zgłoszeń, z których kilkuosobowa komisja wybrała 50 prac prezentowanych w wystawie. Wystawę można oglądać od 3 czerwca 2020 roku pod adresem www.gdansk2020.eu.

Budżet wystawy

Część budżetu wystawy przeznaczona na honoraria artystów i artystek to 100 000 zł. Środki te pochodzą z budżetów wydarzeń Instytutu Kultury Miejskiej, z których organizacji instytucja była zmuszona zrezygnować.