Krzysztof Topolski (Arszyn)

Ciche Miasto Gdańsk

2020, esej dźwiękowy

13.04.2020, godz. 15.49
54°24'04.0"N 18°34'22.9"E

13.04.2020, godz. 16.17
54°23'52.8"N 18°33'48.7"E

15.04.202, godz. 19.29
54°23'28.1"N 18°34'41.3"E

16.04.2020, godz. 17.35
54°23'07.9"N 18°37'45.5"E

17.04.2020, godz. 20.04
54°24'50.6"N 18°35'33.1"E

18.04.2020, godz. 21.21
54°24'50.6"N 18°35'33.1"E

19.04.2020, godz. 12.04
54°21'38.2"N 18°39'27.5"E

19.04.2020, godz. 16.34
54°25'19.8"N 18°35'30.9"E

20.04.2020, godz. 17.17
54°25'04.9"N 18°36'51.7"E

21.04.2020, godz. 17.17
54°25'12.8"N 18°35'31.5"E

24.04.2020, godz. 18.31
54°24'38.8"N 18°39'32.5"E

26.04.2020, godz. 19.12
54°23'55.0"N 18°36'46.6"E

Opis pracy

Przez pierwszy tydzień lub dwa nie odczuwałem tego aż tak mocno. Ucho potrzebuje czasu, by się przystosować i „oczyścić”, przestawić na inny odbiór. Początkowo zbyt wiele się działo, aby ją zauważyć, jednak wraz z upływem czasu świadomość zmiany akustycznej towarzyszyła mi coraz częściej. Stopniowo zacząłem słyszeć, że jest inaczej, ciekawiej, ciszej. Nastąpiła zmiana.

Od dawna nie interesowało mnie już nagrywanie miasta. Jego codzienność jest głośna, akustycznie opresyjna i przewidywalna, przez co trochę nudna. Poszukiwałem zrównoważonych, akustycznie „czystych” przestrzeni do nagrywania. Taka jest przyroda – w naturze można usłyszeć więcej.

Teraz poczułem, że znowu chcę nagrywać miasto. Słychać w nim delikatne dźwięki, słychać nasze kroki, choć wciąż nie brakuje hałasów i „przesterów”.

Wymuszone epidemią wycofanie aktywności ze sfery publicznej spowodowało, że miasto gwałtownie ucichło. Cisza jednak nie oznacza zupełnego braku dźwięku, ale specyficzną równowagę między wszystkimi elementami soundscape’u. Być może na chwilę miasto odzyskało akustyczny balans?

W „normalnych” warunkach krajobraz akustyczny miasta jest rozregulowany i – bez wątpienia – często szkodliwy. Niecodzienna, trudna sytuacja spowodowała, że w jakiś przewrotny sposób, większość postulatów ekologów akustycznych natychmiast się spełniła. Powstały strefy „Ciszy”. Zatrzymanie pędu i wzrostu miasta, wycofanie się człowieka spowodowały, że zmiana w krajobrazie akustycznym jest radykalna, zauważalna i interesująca. Zmiana ta pobudza moją wyobraźnię.

Teraz, po upływie miesiąca od rozpoczęcia pracy nad projektem, mam wrażenie, że mi się to wszystko wydawało. Miasto wraca do „normalnego” życia. Czy rzeczywiście przez chwilę było ciszej?

Otwieramy uszy, zapraszam do słuchania

Moja praca jest medytacją na temat audiosfery miasta wzbogaconą elementem badawczym.

Przygotowując projekt, zebrałem nagrania terenowe z Gdańska czasów izolacji. Prezentowane nagrania zrealizowałem pomiędzy 13 i 26 kwietnia 2020 roku w różnych lokalizacjach. Do rejestracji większości z nich użyłem mikrofonów powietrznych, jedno zaś zarejestrowałem hydrofonem (mikrofonem podwodnym). Każde nagranie ma 10 minut. Jest wystarczająco długie, by zaprezentować soundscape i jego zmienność. Każde nagranie opatrzone jest datą, dokładną godziną rozpoczęcia rejestracji, współrzędnymi geograficznymi miejsca oraz towarzyszy mu fotografia.

W niektórych nagraniach słychać zakłócenia np. indukcją elektromagnetyczą lub tzw. „digital clipping”. Zainspirowany pracami Francisco Lopeza w ramach świadomej decyzji estetycznej postanowiłem pozostawić te dźwięki.

Aby uzyskać najlepszy efekt, sugeruję używać słuchawek lub dobrych głośników. Słuchanie przy pomocy głośników smartfona lub laptopa w tym przypadku nie jest najlepszym rozwiązaniem.

Biogram

Krzysztof Topolski (Arszyn) – artysta dźwiękowy, perkusista, autor projektów z dziedziny muzyki i sztuki dźwięku. Zajmuje się field recordingiem, akustyczną ekologią i krajobrazem akustycznym. Tworzy instalacje dźwiękowe. W jego pracy kluczowe pojęcia to noise, soundscape i groove. Interesują go poszukiwania w sferze perkusji oraz live electronics, muzyka improwizowana i elektroakustyczna. Komponuje przy użyciu komputera. Organizuje prezentacje i wykłady poświęcone muzyce współczesnej, akustycznej ekologii i sztuce dźwięku oraz prowadzi warsztaty. Był pomysłodawcą oraz kuratorem kilku wydarzeń artystycznych i edukacyjnych. Jako artysta dźwiękowy i edukator współpracował z najważniejszymi instytucjami kultury w Polsce, m.in. Narodową Galerią Sztuki Zachęta, Muzeum Narodowym w Krakowie, Muzeum Emigracji w Gdyni czy Centrami Sztuki Współczesnej w Gdańsku i Toruniu. Prowadzi warsztaty, gra koncerty, bierze udział w wystawach i festiwalach w kraju i za granicą. W ramach stypendiów i programów rezydencyjnych artysta przebywał i pracował m.in. w Galerii Skolska 28 w Pradze, Ohio Sate University School of Music w USA, ośrodku muzyki elektroakustycznej EMS w Sztokholmie, Skalar Center for Sound Art and Experimental Music w islandzkim Seyðisfjörður. Topolski jest ponadto laureatem stypendiów przyznawanych przez Museums Quartier w Wiedniu, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Stypendium Kulturalnego Miasta Gdańska.

Bang Bang Design (Natalia Marszałek,
Katarzyna Postawka, Katarzyna Zwierzyńska, Żaneta Strawiak)

Beniovska

Karolina Bracławiec

Magda Danaj

Dolne Miasto Pany (Kora Tea Kowalska, Szymon Szyszko)

Joanna Duda

Marcin Dymiter (aka emiter)

Elvin Flamingo i Jowita Nowakowska-Gołacka

Joanna Fluder

Gdańsk Necropolitan Orchestra (Maciej Sadowski, Dawid Lipka)

Good Girl Killer (Magda Jędra, Anna Steller)

Filip Ignatowicz

Alicja Karska i Aleksandra Went

Tomasz Kopcewicz

Jacek Kornacki

Anna Królikiewicz

Julia Kul

LASY (Maciej Wojcieszkiewicz, Jacek Prościński)

Aurora Lubos

Honorata Martin

Honorata Martin i Piotr Pawlak

Dorota Nieznalska

Anna Orbaczewska

Patrycja Orzechowska

Magdalena Pela

Jakub Pieleszek

Barbara Piórkowska

Łukasz Ratajczyk

Maciej Salamon

Shoegaze & Dub (Karol Schwarz, Kasia Fortuna, Anna Knoff)

Dominika Skutnik

Iskra

Katarzyna Swinarska

Mariusz Otta

Agnieszka Szreder i Rafał Żwirek

Krzysztof Topolski (Arszyn)

Mikołaj Trzaska i Antoni Trzaska

Dorota Walentynowicz

Olgierd Walicki

Mariusz Waras

Anna Witkowska

Krzysztof Wróblewski

Piotr Wyrzykowski

Tomasz Zabłotny i Paweł Maszota

Grzegorz Zając

Iwona Zając

Marcin Zawicki

Tomek Zerek

Marek Zygmunt

Dorota Androsz oraz Anna Kalwajtys i Artur Lis

Bang Bang Design (Natalia Marszałek,
Katarzyna Postawka, Katarzyna Zwierzyńska, Żaneta Strawiak)

Beniovska

Karolina Bracławiec

Magda Danaj

Dolne Miasto Pany (Kora Tea Kowalska, Szymon Szyszko)

Joanna Duda

Marcin Dymiter (aka emiter)

Elvin Flamingo i Jowita Nowakowska-Gołacka

Joanna Fluder

Gdańsk Necropolitan Orchestra (Maciej Sadowski, Dawid Lipka)

Good Girl Killer (Magda Jędra, Anna Steller)

Filip Ignatowicz

Alicja Karska i Aleksandra Went

Tomasz Kopcewicz

Jacek Kornacki

Anna Królikiewicz

Julia Kul

LASY (Maciej Wojcieszkiewicz, Jacek Prościński)

Aurora Lubos

Honorata Martin

Honorata Martin i Piotr Pawlak

Dorota Nieznalska

Anna Orbaczewska

Patrycja Orzechowska

Magdalena Pela

Jakub Pieleszek

Barbara Piórkowska

Łukasz Ratajczyk

Maciej Salamon

Shoegaze & Dub (Karol Schwarz, Kasia Fortuna, Anna Knoff)

Dominika Skutnik

Iskra

Katarzyna Swinarska

Mariusz Otta

Agnieszka Szreder i Rafał Żwirek

Krzysztof Topolski (Arszyn)

Mikołaj Trzaska i Antoni Trzaska

Dorota Walentynowicz

Olgierd Walicki

Mariusz Waras

Anna Witkowska

Krzysztof Wróblewski

Piotr Wyrzykowski

Tomasz Zabłotny i Paweł Maszota

Grzegorz Zając

Iwona Zając

Marcin Zawicki

Tomek Zerek

Marek Zygmunt

Wystawa Gdańsk 2020

Redefiniowanie zasad funkcjonowania w świecie to fundament „nowej normalności”, jaką przyniosła pandemia koronawirusa. Niepewność, niezgoda, poczucie zagrożenia – ale często również ciekawość – zdominowały krajobraz mentalny czasu kryzysu, który rozpoczął się nagle w marcu 2020 roku. Obszar kultury należy do tych, które ucierpiały najbardziej i które prawdopodobnie najdłużej ponosić będą konsekwencje zaistniałej sytuacji. Z dnia na dzień odwołano festiwale, koncerty, spotkania, wystawy, czyli wydarzenia będące dla artystów i artystek zarówno niezbędnym narzędziem twórczej ekspresji, możliwością silącego kontaktu z odbiorcami, jak i po prostu źródłem utrzymania. W tych okolicznościach Instytut Kultury Miejskiej postanowił zorganizować interdyscyplinarną wystawę on-line Gdańsk 2020, która z jednej strony jest platformą umożliwiającą odpłatną prezentację prac, z drugiej zaś oddaje głos artystkom i artystom komentującym zmieniającą się rzeczywistość.

Cele wystawy

Celem wystawy jest prezentacja prac, które nawiązują do sytuacji niepewności, izolacji, stanu zagrożenia. Pandemia przyniosła kryzys, ale też wytworzyła niezmiernie interesującą – tak z perspektywy osobistego przeżycia, jak i zjawisk obejmujących środowisko i całe społeczeństwo – sytuację emocjonalną oraz wygenerowała wiele esencjonalnych pytań, do których odnoszą się prezentowane tu prace. Co więcej, kontekst pandemii zmienił wydźwięk wielu istniejących już projektów, które również znalazły dla siebie miejsce na wystawie. Jakie były kryteria udziału? Zgłoszenia do udziału w wystawie przyjmowane były w trybie wolnego naboru, w którym udział mogli wziąć artyści i artystki mieszkający w Gdańsku lub twórczo z nim związani. Zgłoszenia mogły być przesyłane zarówno przez twórców indywidualnych, jak i kolektywy artystyczne. Wyboru dokonywano na podstawie przesłanego opisu pracy, komentarza tłumaczącego, w jaki sposób wpisuje się ona w temat wystawy oraz – w przypadku prac istniejących – dołączonego pliku cyfrowego. W przypadku nowych projektów kluczowy był opis koncepcji oraz możliwość realizacji w wymaganym terminie. Dozwolone było zgłaszanie prac wykonanych w dowolnej technice i dziedzinie, wymogiem pozostawała jedynie możliwość zaprezentowania projektu w trybie on-line.  

Wyniki naboru

W wyniku naboru trwającego od 10 do 21 kwietnia wpłynęło łącznie 437 zgłoszeń, z których kilkuosobowa komisja wybrała 50 prac prezentowanych w wystawie. Wystawę można oglądać od 3 czerwca 2020 roku pod adresem www.gdansk2020.eu.

Budżet wystawy

Część budżetu wystawy przeznaczona na honoraria artystów i artystek to 100 000 zł. Środki te pochodzą z budżetów wydarzeń Instytutu Kultury Miejskiej, z których organizacji instytucja była zmuszona zrezygnować.